L i b e r XlX. 377 
Vnum genus agrefte fpbrite prouenit: (lapliylinos 
Graece b. dicitur. Alterum c. feritur radice vel fe¬ 
mine, primo vere vel autumno: vt Hygino placet* 
Februario, Augufto, Septembri, Otiobri, folo 
quam altiffime refoflo. Annicula vtilis effe incipit^ 
bima vtijior, gratior autumno, 1 patinifque maxirrje, 
et fic quoque a virus d. illi intra£tabile ert. Hi- 
bifcum t\ a paftinaca gracilitate diftafc, damnatum 
in cibis, fed medicinae vtile 4 3 Eft et f. quartum 
genus in eadem fimilitudine paftinacae, quam no- 
A a c ftri 
/. patinis quam. M. 2 
3. eft autem 
quafi ignotae Graecis illae 
plantae fuerint, quamuis fta- 
phylinum apud Diofcor. in¬ 
terpretes vertant paftina- 
cam. Vide infra c. 9. L. XXV. 
Staphylinum tamen fuum 
Diofcorides epitheto pecu¬ 
liari oiygiov vocat, id eft, 
erraticum, tamquam fi et 
'/ifASgov fatiuum cognouifler. 
Paftinacam Romani Gallicam 
vocabant, quod, vt etiam 
nunc fit, in Gallia tum 
paftim diligentiftime cole¬ 
retur. Dal. 
b . Staphylinos Graece dici¬ 
tur.) Officinis Staphylinus 
iigreftis. Pingitur et defcri- 
bitur a Dodonaeo, cap. 87* 
L. Ili et cap. 38» L. V. 
Dal. 
Staphylinos) 
Athenaeo IX p. 371. Haec 
paftinaca tenuifolia fiiue- 
ftris, quae pingitur a Do- 
. vis illi intractabilis. M.. 
manum. 
- '■- < * 
donaeo, p. 66g. vifa a ne¬ 
bis in horto Regio. H. 
c. Alterum) Paftinaca Fa- 
tiua, quae in Gallia vulgo 
Fanais nominatur. Dodo¬ 
naeo p. 669 Paftinaca fatiua 
latifolia eft. H. 
d. Virus) Sapor. H- 
e. Hibifcum) Paftinaca la¬ 
tifolia filueftris Dodonaei 
haec eft, p. 669 Fanais f au* 
vage . H. 
/. Eft et quartum) In quo 
genere eft illuc) haud 
poftremum, quod vulgo 
notum Carotae nomine, et 
Dauci officinarum, vt rede 
Anguillara P. VII. p. 129. 
praedulci radice, odorata, 
lutea, rufa, vel interdum 
purpurea, quam cum fari¬ 
na et oleo frigunt ad men¬ 
tarum vfus, aut codam in 
aceto et oleo mandunt. 
Tenui-* 
