L I B K R XVI. 4QJ 
' v f •* 
alii crocafcums.: cuius coronis Poetae a. vtuntur, 
foliis minus nigris i ~quam quidam I Nyfia,m5., alii 
Bacchicam vocant , maximis inter nigras corymbis. 
Quidam apud Graecos etiamnum duo genera huius 
faciunt., a colore acinorum: 2 eryfchranum c .et 
chryfocarpum. d. Plurimas autem habet differen¬ 
tias helix, quoniam folio maxime diftat. Parua, 
hintfl et angulofa, concinnioraque g* , quum re¬ 
liquorum 3 generum fimplicia fint. Diftat et 
longitudine h. internodiorum, praecipue tamen 
ilerilitate , quoniam fruftum non gignit i - 
Cc 2 Qui* 
i. Dionyflam . Diofc. 2. erythrocarpon . Dal. y. ge¬ 
nerum rotundiora et fimpL Tbeophrafi. 
%% cfj.oiwt; (pxvegxg, fed non ili Noth. ad cap. deedera^ 
ad eum dem modum confpicuas. ci cis A pu¬ 
pi. * leius c 119. Cbryfocantbon , 
y. Alicui) Nempe e ge- pro chryfocarpon, vocat: et 
nere nigrarum ederarurm (ic appellari ait, quod grana 
H. aurei coloris ferat? Idem 
z. Crocatum ) Croceo co- habet et Plinius Valer. L. 
lore. Diofc. L* II. p. 210. III. de re med. c. 12. H. 
*0 cis ysXotc;, ysXocva (k#£- e . Maxime di flat) Nempe 
crcv e%ei) 2 ) xgcyjfovTM. H. ah aliis generibus, albae, nf- 
a> Poetae) Virg. Ecl. VII. graeque ederae. Theophr. 
v. 25. Paftores 'fdera nafcen 1 hift. L. III. c. I§. H. 
tem ornate Poetam ♦ H. f Parua funt) Haec toti* 
b. Nyfiam f Sic MSS. detn verbis Theophr. 1 « c. H. 
omnes. Nempe a Nyfa Bacchi* g . Concinnioraque) 
murice, de qua L. V. f. 16. yovsssgot, Leopard. c. 2. L. 
velab vrbeNyfa, in qua ipfe V. Dal. 
nutritus eft, de qua L. VI. h. Diftat et longitudine ) 
f. 23. Dionyiianu ab ipfo Theoplfr. 1. c. Atcc<p$g& 
Baccho vocat Diofc. 1. c. rw yyjyei rcSv tihyiydrtov, 
Vide Guid. FaftorrL. III. v. ert rS olyoc^oc; gJvoy. H. 
769. H. i. Quoniam fructum non 
c. Erytbranum) A rubro gignit) Hederae folium no* 
acinorum colore, qui Grae- vtirn angulofum eft, verti¬ 
cis egv&gdg. H. ftum rotundius > au&ore 
d . Chryfocarpum ) Diofc. Theophrafb cap. 16. lib. I. 
hiftor. 
