fanant hulcera vetera nigra cum meile: 1 explent 
finus huteeram, et atropha earnofiora faciunt: pu¬ 
rulenta expurgant: panos dilcutiunt: podagras col- 
lectioneique omnes leniunt, peculiariter mamma¬ 
rum. Theophraftus m. arboris genus intelligi * 
voluit 5 crataegon fiue, crataegona, quam n* Itali 
aquifoliam vocant. 
XLl 
t. et explent. Ch. 2 . voluit crataegum. V. haec vltima 
omnia in /VI d. ■?. Sic ex MSS . H, et Ch . crataco - 
gonon , fiue crataegona Gr. et AI. 
(AS& yj<; trX/xouirt- Kgocroot* 
70 $, SsvSfov» H. 
ofcoridem legi et extare no* 
tauirnus cap. 2 de orchi, re- 
periuntur icripta cap, IC. 
lib 3/xvL nWi. 
n. Itali ) Sic ii aqujfoliam 
appellarunt (fi tamen ap¬ 
pellarunt) vt cum aquifolia 
Fallitur Plinius. Aquifolia altera, de qua diximus L. 
Latinorum, Graecorum XVI. cui armata aculeis fo- 
agria ell; crataegos vero lia tribuuntur, nihil com* 
Theophrafti, quem inepte mune haberet, praeter no- 
crataeogenon fiue crateaegona meri. Efi enim haec for- 
vocat, herbariorum noftri bus terminalis Plinii, de qua 
faeculi torminalis forbus. XV. 23. in Theophrafti co- 
Vide fupra cap. 20. lib. dice fie hodie legitur 1 . c. 
XV. Dal. A torrebo i ov xyfix dofc&ev 
Theophraftus) Vide Hift. &v &vcq. Quare aquifolia vi¬ 
lli 15. Vide Ni et Em N. deri pojftt . Eft enim styfioi 
Vili, (hic pof.) Theophraftus) aquifolia , vt diximus XVI. 
Prius iegebatur, crataeogo- 12. Verum uyqist ibi pro 
non Jute crataeogona. Ex filueftri mefpilo accipien- 
Theophrafto Hefychioque dam effe, vel ipfam vocem 
locum fenauimus: aliud ^SdTriXyj fubilituendam effe 
enim, vtroque illo auctore, monet Athen. II. 56. Aio- 
crataeog6non efr, aliud cra- vreg inquit ex Theophr. 
taegus. ille Bifit IU. I>. uyfix^y.edTviK^ Sedete 
K garxiyoq & inquit. Kov etvxi. Quod de cratae- 
Yj di v^oiTOAyorcc koiXougiV go fiue torminali i orbo eft: 
< 6 %& tg iasv <p:j)kcv 6 y.oi- fane verifiimum. At ea cum 
ov [AStririkiY} reroivov\ etc. dyfioGy ftu aquifolia, affinita- 
lite, K gaT&yovcVi fiordvr h teni habet omnino nullam. 
