€)2 
C P ii i n ii Nat* Hist. 
dix mira a. vulneribus fanandis traditur, praeci- 
pueque' neruis vel praecifis illita. Decoctum 
~b. quoque eius cum meile potum diffolutiones 
neruorum, et infirmitates, et incifuras iuuat. 
XCVIIL Phalangites c, , a quibuldam phalan- 
gion vocatur, ab aliis leucanthemon d, , vel (vt in 
quibufdam exemplaribus innenio) leikacantha* 
2 Ramuli fiunt ei numquam pauciores duobus, in 
diuerfa tendentes: flos candidus: lilio rubro fimi- 
Iis, femine e. nigro, lato, ad lenticulae dimidiae 
figuram, multo tenuiore, 2 radice f. tenui herba¬ 
cei coloris. Huius 5 folio vel flore vel iemrne au¬ 
xiliantur contra fcorpionum, phalangiorumque, efc 
fetpenfeium ictus: item contra tormina. 
XCIX. 4 Phyteuma g. quale fit, defcribere 
fuperuacuum habeo, quum fit vfus eius tantum 
ad amatoria* ' 
C. Phyl- 
r, vt apud auctores inuenio. "Ramuli . M. 2. Sic ex Mss. 
H. radice herbae, coi. Gr. et AU folio cum vino pu¬ 
ro- Diofc , 4* Stc ex Mss. H . phyteuma qualis Gr. 
et Ai. y quale (it. K et Ch. 
a. Radix) Diofe. 1 . c, et 
Galen- de fac. fimpl. m. 
Vili p. 213. H. 
h. Decoctum) Diofe. 1 . c. H. < 
c. phalangi tes ) Totidem 
verbis forma m vire fq u e p h a- 
laiigii deferibit Diofe. III. 
322. oi cSs <Px* 
X&yytrrjV, oi he ricur »imjv 
keiixaKGtv&&Vj Kothowi, et c. 
Ignotum herbariis VrAnguil- 
lara fatetur. Par* %11 l. p. 
222 . H* 
d. Leucanthemon) A fiore 
Saiulido. H. 
e. Semine nigro ) \Qctt reg 
«A rAi t* • - 
<pm£, i) : femine ni- iga* H. 
gro, cralTo, leiriculae, vel 
maiore. Ex vet. codice. Dal, 
f. Radice herbacei coloris) 
Adde verbum tenui, ex co¬ 
dice antiquo : Radice Henui, 
hnbacei coiens. Di oleo rides 
lib. III. radicem exiguam, 
brevem, cum ex terra j oditur 
viridem. Pint. 
g . Phyteuma) ADiofc.de- 
fevibiuuTV. 130. er ad ama¬ 
toria pariter prodeffe dici¬ 
tur, (piJTevjuct etc. Antirrhi- 
non filueftre illud efhquod 
Dodonaeus deiineauit pag. 
