Liber XXV. 647 
moly, 1 et inuentionem eius Mercurio affignat, 
contraque fumma veneficia demon (irati,- Nafci z. 
eam hodie circa Pheneum, et in Cyllene Arcadiae 
tradunt, fpecie illa Homerica, radice totunda, 
nigraque, magnitudine caepae, folio fcillae: 2 ef¬ 
fodi d. autem difficulter. Graeci b. au£lores flo¬ 
rem r. eius luteum pinxere, quum d. Homerus 
candidum fcripferit. Inueni e peritis herbarum 
Ss 4 Medi. 
1. eft. Alii. 2. non tamen effodi. Tb ♦ effodi 
autem non 
funt hi Odyf. X. ccgx 
<p(s)Vyj(TOiq TTOgS <t>Ug/UXX0V 
'AgyeiO<PovTq$- ’E>t 7 xi'q<; 
s^ucra;, ^ ylv (pucriv au¬ 
ri? sS&£sv- 'Pqfy yfv fts- 
Xav serus 5 yxXockrt Ss ei- 
y.6\ov av* 9 -o;, MwXu ygjj 
y.lv Kockszcn &sol 9 y^otkeTrov 
Ss T OglHTGSlV 'A vS^xcrs 7 s 
Qv^Toicri, &sol Ss' rs TC&V' 
ra Suvavroj. Auclor Pria- 
peorum aureum effe putat: 
Hinc legitur radix , cuius flos 
aureus exit ; Quam cum moly 
vocat , mentula moly fuit . 
Quidam eo loeo aureum 
kccXov >(opj evttSij interpre¬ 
tantur, quod pulchra omnia 
aurea foliti fint poetae vo¬ 
care. Sic %fuo*S 5 utpgoStT/): 
Horatio , Cygni purpurei: 
Albinouano nix purpurea ♦ 
Illud quidem eft moly Ho¬ 
mericum , Diofcoridis vero 
moly molon a Plinio voca¬ 
tur, defcribiturque cap. 7. 
L. XXVI. Vide Theophr. 
c. 15* L. IX. hift. Dal 
dijf. V ,. 
z. Nafci) Tota haec de- 
fcriptio apud Theophr. eft 
Hift. IX. 15. Sed is erraffe 
Homerum ait, qui aegre 
euelli hanc e tellure ceci¬ 
nit. Vide et Diofc. III. 54. 
H. 
a. Effodi autem difficulter ) 
Ob faxa, inter quae nafci- 
tur. Dal. 
b . Graeci) Quos Priape¬ 
iorum auftor eft fequutus, 
eo carmine : Hinc legitur 
radix , cuius flos aureus exit: 
Quam cum moly vocant , men¬ 
tula moly vocant , H. 
c. Florem eius luteum pin¬ 
xere ) Diofcoridis is eft 702- 
XocuTOXgxSj lacteus, in fuo 
moly. DaU 
d . Quum) Loco allato♦ 
et qui Homerum imitatus 
eft Nafo , Metam. XIV. v. 
agi. Pacifer huic florem de¬ 
derat Cyllenius album : Moly 
vocant fuperi: nigra radice 
tenetur . Diofc. quoque 1. c. 
XevKotoig oyoix 7a\a- 
