7<J8 C. Plinii Nat, Hi st. 
CVIII. 3 . Labrum' c* Venereum vocanfcin d. 
flumine 1 nafcentem. Eft e . ei vermiculus, qui 
circa dentes 2 necatur aut cauis dentium 3 cera in¬ 
cluditur. Cauendum, ne auulfa herba terram 
tangat, 
CIX, 4. Ranunculum f vocamus, quem 
Graeci batrachion. Genera eius quatuor. Vnum g . 
pinguioribus, quam coriandri v foliis, et ad latitu¬ 
dinem maluae accedentibus, colore liuido, caule 
albo, gracili, et radice 2 iba. Nafcitur in limiti* 
bus humidis et opacis. Alterum h . foliofius, plu¬ 
ribus 
1, ttafcens. V 2. ligatur . V verfatur . V. 
cera . V 
3. iCum 
c. Labrum) Aeft 
Diofc. III. 13. cuius genera 
tria pingit Dodonaeus, p. 
723. quae nos in horto re¬ 
gio vidimus* Gallis? Char• 
doti <k carder , ou de foulon . 
Graecis perinde ac Latinis, 
'A <f)(Q§irqq Xarfcv. H. 
d. In flumine nafcentem) 
Falfum hoc, et a nemine 
proditum. Herba quidem 
alarum cauo finu aquam 
piuuiam continet, fed m 
iluuiis minime gignitur. Da/. 
In flumine) luxta fluenta, 
in aquoiis et humidis. H. 
e. Efl) Hoc iterum repe¬ 
tit XXVII. 62. et XXX. 8. 
H. 
f. Ranunculum ) Diofcori- 
di fi&rqiwQv II.206. H* 
g. Vnum) Iifdem verbis 
Diofc. 1. c. Florem luteum 
idem addic efle purpureum. 
Gallis, Bacinet. Ranunculus 
eft primus (ilueftris Dodo¬ 
naei p. 423. Vide N. ef 
Em. N. XVII. (hic pof.;) 
Vnum) Alto feribi haud du¬ 
bie multo eft fatius. Nam 
MSS. R. Colb. aliique, alio % 
non albo , prae fe ferunt, 
et quod validius arbitror, 
Diofcorides, qui videtur ex 
Pliniano fonte hanfifle, II. 
206. KauXov Si x 7ru%vV} 
fcripfit, il\po g Si ocrop 
vrqxewg. Et alias fane de 
caulis colore dicere nihil 
attinet. H. 
h. Alterum) Ranunculus 
fiiueftris fecundus Dodo¬ 
naei \ L c. Hoe apiaftrum 
illud, fiue vt Diofc. ait, 1. 
c. agrefte apium, csAtvop 
aygiQVi quod antea indica- 
uimus, XX, 45. Eademque 
herba ]Sardonia appellata* 
et Scelerata* H* 
