foS 
C. Plinii Nat. Hi st. 
Falluntur qui eamdem putant effe, e q. picea at¬ 
que larice. Picea enim pinguem, et thuris 1 mo¬ 
do fuccofam fundit: larix gracilem, ac r. mellei 
* liquoris, virus redolentem* Medici liquida raro 
vtuntur, et in $ ouo fere: e larice propter tuffim 
hulceraque vifcerum: nec pinea magnopere in 
vfu: ceteris non nifi co&is. Et s. coquendi genera 
fatis i. 4 demonftrauimus, In v. f arborum diffe¬ 
rentia placet terebinthina, odoratiflima atque 
leuiffima: nationum, Cypria et Syriaca; vtra- 
que mellis Attici colore: fed Cypria carnofior, fic- 
ciorque. In ficco genere quaerunt vt fit candida, 
pura, perlucida. In x.- omni autem, vt montana 
potius quam campeftris: item y. Aquilonia potius, 
quam ab alio vento. Refoluitur refina ad vulne¬ 
rum vfus et malagmata, oleo: in z. potiones, amyg¬ 
dalis amaris. Natura a. in medendo contrahere 
vul« 
t . odore, Diofc . 2 . coloris . Idem . 3. ouo % fere 
e larice , propter. Dal. 4. demonftrauimus in 
avb. differentia. Placet . Diofc . y. refinarum. V . 
x. In omni) Haee tradit 
etiam Theophr. IX. 2. H. 
y. hem) Theophr. 1 . c. H. 
z . In potiones amygdalis 
amaris) Impetigines non in 
potiones , in vetufto codice 
habetur. Sanari vero im¬ 
et cupreffus : illa in infula 
Afiae Chio, ifta in Syria. 
Larix enim Italiae et Gal¬ 
liae peculiaris arbos. H. 
q . E picea) Hoc eft, vt 
cum Theopbrafto loquamur, 
m ttitvos qctf in t% 
nevyLqq. H. 
r. Ac) Plin. Val. XVI. 
19. de larice: Plufculum 
huic erumpit liquoris , melleo 
colore , atque lentiore, nun¬ 
quam durefcentis . H. 
f Et) L. XVI. 22* H. 
t, Demonftrauimus ) Gap. 
II. L. XIV. Dal. 
'V., InJ Diofc. 1 . 92. H. 
petigines pice Diofcorides 
auctor eft L. I- cap. de pice 
liquida. Pint. 
In) Si in potiones fu¬ 
mi refina debet: refolui 
prius neceffe eft oleo ex 
amygdalis amaris confecto. 
H. 
a. Natura ) Diofc. I. 91. 
Vide et Th. Prifc. 1 .19. H. 
