558 C. PtiNii Nat. Hist. 
1 inficiunt. Inuenio apud quofdam morbum re» 
gium fanari hoc frutice, etiamfi adalligatus fpe£te« 
tur tantum. 
LVII. Diftat k. ab eo, qui alyflon vocatur, 
foliis tantum et ramis minoribus: nomen accepit, 
quod /, a cane 2 morfos rabiem'fentire non pati, 
tur, potus ex aceto adalligatufque* Mirum m. 
eft 
i. Sic ex MSSH. et Ch. tingunt Gr. et AI. 2. Sic 
ex MSSH . et Cb. 
bibitur. OqgioSqkTOiq @o> 7- 
•9-« %vXqs /uerx t£>v <pvA- 
Kwv Trc&etg- Plinius iegiffe 
videtur, (dorj&ei votvXoq 
[Aerei cpv?kcov s? rinQetg. 
Comar . 
k. Diftat ) Nec Galeni 
'iftud, nec Diofcoridis ukvcr- 
cov , etfi eadem vtrobique 
originatio nominis, et ge¬ 
minae vires. Neutrum 
enim ex iis folia habet, ra- 
mofque rubiae feu erythro- 
dano pares. H. 
/. Quod) Et de fuo pari¬ 
ter alyfib id Diofc. III. 105. 
’Atto t£ hvcr&av kvvbg 13 - 
<r*&af.' H. 
m. Mirum eft quod addi¬ 
tur J Plutarchus tertio Sym- 
poliacon feribit alyffon, fi 
manu teneatur, vel omnino 
afpiciatur, fingultu libera¬ 
re: quo loco pro 
quidam Jegendum putant 
Xucr< 7 >j;. Eft apud Paufa- 
niam in! Arcadicis Alyflon 
fons, oppido Cinaethaen- 
fium k vicinus, genius aqua 
eommorfos Gr. et AL 
potu fanat a cane rabiofo 
eommorfos. Alyffon hoc 
Plinii, Diofcoridis biftoriae 
nihil conuenit, vt ii pror- 
fus reficiendi non fint, qui 
alyflon Plinii, herbariorum 
afperulam effe putant. Alyf¬ 
fon Galeno eft folio pralii, 
flore cyaneo, L. II. de an¬ 
tidotis. Dal. 
Mirum) Pus videlicet 
quod in hulcere eft, a mor- 
fu canis. Vide N. et Em. 
N. XiX. (hic pof.) Mirum ) 
De fanie quae fluat ab hul¬ 
cere ex morfu canis nunc 
agi, commonftrat ipfa per 
fe orationis feries. Et fa+ 
nietn quidem, er ficcari^ 
prae fe ferunt MSS.- omnia 
exemplaria: praeter R. 2* 
in quo infaniam manifefto 
errore legitur: quid enim 
eft, infaniam ficcari? Non 
placet tamen Saraceno ea 
lectio: fed fingultum^ non 
faniem : m0xque fanar ?, 
non ficcari feribi contendit 
oportere in Nott. ad Diofc* 
Plinii 
