xxx 
tjlltio vifuntur apes, huius libri particulam, eam, 
quae de apum natura agit, ad fidem MSS. codicum 
emendatiorem edidiflfe perhibetur , haud illa tamen 
adhuc vifa nobif. 
In librum decimum tertium. Caput illud iquod in papy¬ 
ri Aegyptiacae explicanda natura ac Forma eft, lingulis 
commentariis, Msx-chior gv 1i»i, an n in v s et Iose- 
jhvs Scaliger profecuti funt, inter fe conuitiis 
etiam digladiantes de vero lo.cieius intelletiu: quem 
neuter plane eft afiecutus, vt Fuo loco dicemus. 
In librum decimum nonum et Jubfequentes , de re 
herbaria «. Nicolavs Leonicenvs libellum edidit 
de falfa quarumdam herbarum inferiptione a Plinio, 
Argentorati MDXXXVI. Quo volumine compre- 
henfa quoque Pandvt.phi Colunvtii defenfio 
aduerfus Nicolaum Leonicenum Pliniomaftigem. 
. In librum Vice fimum ceterosque fubfequentes libros . 
Iohaijnes Frjqericvs Gronovivs’ in aliquot po- 
fteriorum librorum loca Notas edidit MDCXLVIII. 
orfus a libri vicefimi capite decimo fexto: mifcella- 
neas quoque fere duodenas ailimaduerfiones in li¬ 
bros priores. Sunt omnes eae numero quidem pau¬ 
cae , aliquando etiam prolixiores: at pleraeque cer¬ 
te felici coniectura, quibus noftras efTe fimiles vni- 
verfas optamus. Quamquam nec confuluifie fontes 
Graecos fere is videtur, in quibus lingulare fubfi- 
diurrt inefle ad hoc opus, le&ori non omnino ha¬ 
rum rerum rudi palam fore confidimus. 
Sed vicilfe omrtes exiftimare voluit vegrandi mo¬ 
le duorum voluminum, quibus Plinianarum Exer¬ 
citationum in Solinum nomen fecit, Clavdivs 
SalmasivS. Quo in opere vt lint quam plurima 
fane difta erudite : quis enim id neget? at fulit alie¬ 
na tamen ab inftituto, hoc eft, a Plinio illuftrando 
pleraque, et quaecumque in Plinio funt difficilioris 
paulo 
1 - 'S.( ' 1 0 ' ■ 
