XXXV 
lia plurima, 'lacunas, aliquas, quae fuppleri de¬ 
beant conie&ura: integrum ad nos peruenit: nec 
detrahendo, fed addendo potius quaedam, grada¬ 
ta in eo interpolatorum audacia eft: at funt ea per¬ 
pauca; et a nobis quidem aut aperte reprehenden¬ 
tur, et certis reiicientur argumentis, aut quibuf- 
dam lignis appofitis effe ea temere infarta admo¬ 
nebit ipfe orationis contextus. 
;'y .'Vv J ■•••-■'' 't' : N, (■ i' , ’ f' ' 
Euoluenda vero fuere volumina fexcenta, tum 
prifca, tum recentia, tum Graece fcripta, tum La¬ 
tine: neque euoluenda folum, fed et diligenter 
conferenda alia cum aliis, cum Plinio lingula: vfc 
vel lic fincera loci emendatio, germanufque intel- 
lethis non pateret modo, fed et ita communiretur, 
vt conuelli deinceps nonpoffet vlla vi criticaue cen- 
fura. Et illuftrando quidem Pliniano operi cetera, 
_ emendando vero eorum in primis fcripta profuere, 
Vel per quos profeciffe fe Plinius fatetur; qui'funt 
numero propemodum infiniti, mole librorum ac 
difficultate infignes: vel qui Plinium tranferipfere 
ipli olim: vel denique qui ex iisdem fontibus haufe- 
runt, vnde fuos Plinius hortos rigauit. 
Hic demum Lydius lapis eft, haec obrufla: ad 
horum fcripta Plinianae feripturae veritas metien¬ 
da: quid in eo mendofum tinniat, quid fubaeratum, 
quid adulterina forma perculfum. Nam in vetuftis 
exemplaribus haereas modo, cum ipfa inter fe fae- 
pe diffideant, cum lint inquinata aeque eruditorum 
conie&uris, atque librariorum infeitia, cum verbis 
aliouerfum acceptis pro genuino aufitoris fenfu fal- 
fam ac deprauatam interpretis fententiam recipere 
faepe cogamur : quis demum litium finis eft futu¬ 
rus, nili probatiffimis codicibus adftipulatorem 
quempiam e grauiffimis au&oribus adhibeas, cal- 
c * culum- 
