ixxvx 
culumque eius adiungas, cuius ope fua demum o- 
rationi Plinianae fententia integritasque conflet? 
Horum nos teftimonia fi proferimus faepe itt 
medium, fi confenfum proponimus antiquitatis to¬ 
tius cum Plinio, fi rempublicam ingeniorum vadent 
pro eo fiftimus: vt minus ineundum id nonnullis 
effe videatur, quis vtile inficietur? aut quis iure 
fuccenfeat, cum iufli commentarii vice ea ipfa loca 
fint, quibus Plinii fententia emendatur, defendi¬ 
tur, intelligitur ? Emendatur porro fic, vt nullus 
deinde fuperfit alteri conjecturae locus: ita defen¬ 
ditur, vt tot fuffragiis au£tornm communitus nihil 
iam extimefeat, fedfit extra maledicentiae tela po¬ 
litus: fic demum intelligitur, vt ne noflrae quidem 
interpretationis lucem fere defideret. Sed quantae 
praeter haec voluptatis fore putandum efl, depre¬ 
hendi flatim, quae et vnde mutua Plinius acceperit, 
exprefiis indicatisue locis, quae fecutus fit? Eius¬ 
dem fimul errata coargui, fi quae funt, iisdem in¬ 
ter fe collatis? Interdum in Diofcoridis concedere 
fententiam, (placet enim in hoc exemplum fla tue¬ 
re) ne mentitus: abire nonnunquam diuerfum, ne 
mutuatus ab eo quae affert, exiflimetur. Potuiffe 
enim equidem non diffiteor eum appellare interce- 
teros per quos profecit, (fi tamen; quod multi ve¬ 
rius negant, vetuftior Plinio Diofcorides fuit:) no- 
luilTe autem, tum quod ipfos prae manibus au£tores 
haberet, ex quibus fuam Diofcorides epitomen con- 
farcinauit: tum quod iure afpernari potuit, Diofco- 
ridem Plinius, hoc efl, homo Romanus externum 
hominemquem fui quoque populares vel infeitiae 
faepe coargliant, vt is, quipoft annos aliquos vixit, 
vir iudicii in eo genere limatiffimi Galenus e.: ac 
deinde 
/ . 
e. Galen. L. VII, de facult. fimpl. medie, p. 194. et L. 
XI. p. 301. 
