XXXIX 
hsrbaria, non eos modo qui de ea commentati 
funt, fed et eam, quae hic maxime ac prope fola 
dominatur cevrc\plccv'■ quod et Plinius in fuo hoc 
opere concinnando fecifle gloriatur. Paucae funt 
enim ex herbis iis, quas Plinius attigit, quae non 
fueriht a nobis in Horto Regio animaducriae dili¬ 
genter ; tum maxime cum lingulari cura is colere¬ 
tur, totidem fere herbarum genera reapfe exhiberet, 
quod in indice typis edito, anno MDCLXV. con¬ 
tinentur. Sunt lingulae, inquam, ibi praefertim, 
aliisque in hortulis, a nobis exploratae, omnibus- 
que fere notis congruere cum Pliniana delineatione 
deprehenfae. 
Denique in re medica, et eos diligenter cum 
Plinio fcriptores contulimus, a quibus ille mutuum 
accepit, et qui ab eodem deinde pariter mutuati. 
Horum autem omnium, vbi res pofcit, verba pro¬ 
ferimus: iisdem interdum, breuitatij ftudio, fuper- 
ledemus: delignari locum fatis effe rati; tamquam 
fi non doceamus ibi, fed admoneamus docturos. 
t ■ - y . • — ‘ , . l * ' ' • I 
Vt multa vero-finfc ea animaduerfiiri fumus in 
Notis, non eft verendum tamen, vti rernur, ne 
prolixiores videamur iis, qui nihil de faece, quod 
aiunt, haurire nos facile paterentur. Neque enim 
trita aut ante pedes pofita afferemus: non conge¬ 
remus fere praemiffa a ceteris, nee hortum quein 
colimus, alienis irrigabimus riuulis: nec denique, 
quod nofter monet, diligentiam affectabimus in fu- 
peruacuis. Quamobrem fi diffiifum id nimis opus 
cuipiam nihilominus videatur, id refpoilfi feret s 
quod repofuilfe acute Plinius i. alter perhibetur, 
cum villam aliquam perelegantem particulatim ami- 
e 4 eo 
i. Plin* L. V. ep. 6« 
