rxii 
biis 1 erat, diremtus 3 finu medio. Nam fenfim 
circumactis curuatisque litoribus mare infunditur. 
Ibi quamquam nondum periculo appropinquante, 
confpicuo tamen, et cum crefceret, proximo far- 
cinas contulerat in naues, certus fugae, fi contra¬ 
rius ventus refediiiet. Quo tunc auunculus meus 
fecundiffimo inueftus comple&itur trepidantem, 
confolatur, hortatur: vtque timorem eius fua fecu- 
ritate leniret, deferri fe in balineum iubet: lotus 
accubat 3, coenat, atque hilaris: aut quod aeque* 
magnum eft, fimilis hilari. Interim e Vefuuio mon¬ 
te pluribus locis latislimae flammae atque incendia 
relucebant, quorum fulgor et claritas tenebras no- 
ftis excipiebat Ille agreftium trepidatione igni 
reli£tas defertasque villas per folitudinem ardere, 
in remedium formidinis diOdtabat. Tum fe quieti 
dedit, et quieuit verifflmo quidem fomno. Nam 
meatus animae, qui illi propter amplitudinem cor¬ 
poris grauior et fonantior erat, ab iis, qui limi¬ 
ni obferuabant 6 , audiebatur. Sed area, ex qua 
diaeta adibatur, ita iani cinere mixtisque 7 pumici¬ 
bus oppleta furrexerat, vt fi longior- in cubiculo 
mora eflet, exitus negaretur. Excitatus procedit, 
feque Pomponiano, ceterisque qui peruigilarant, 
reddit. In commune confultant, intra tecfane fub- 
fiftant, an in aperto vagentur: nam crebris vaftis- 
que tremoribus tecla nutabant, et quali emota fe-, 
dibus fuis, nunc huc, nunc illuc abire aut referri 
videbantur. Sub dio rurfus, quamquam leuiifm 
exeforumque pumicum cafus metuebatur *: quod 
tamen malorum 9 collatio elegit. Et apud illum 
qui- 
i. Iuxta hic erat: 2. perueneratqiie. Gr. j. difcumbit. 
4. e.ae.m. j. -pellebat. (S.ohiterfabantur. Gr. f.mif- 
/isque. g. metuebant , <>. geticulomm. 
> ‘ 
