/ 
Liber II. 
meantium modo fiderum haec vis elp, fed multo* 
rum etiam adhaerentium caelo, quoties errantium 
acceflu impulfa, aut conjectu radiorum exftimulata 
funt: qualiter iny. Sticulis fentimus accidere, quas 
Graeci ob id pluuio nomine Hyadas appellant. Quiri 
et lua a. fponte quaedam, ftatisque 1 temporibus, 
b. Hoedorum 3 exortus. Arfturi vero fidus non 
ferme fine procellola grandine emergit. 
XLi 
i. Statutisque. M^. 2. vt hoedorum Gr. 
y A In Suculis) Sunt fcptem 
ftellae obfcurae, praeter eam 
quae Xoty/irothiou; a Graecis 
dicitur, connumeratisque 
duabus ad exortum cornuum, 
iis namque amiffis alii quin¬ 
que tantum numerant, in 
capite tauri, eftque vehemens 
fidus terra ac mari. Vide 
inf. cap. 26. lib. XVIIL et 
Henr. Decimat* lib. de ftell. 
pag. et 108. Ceterum 
de vniuerfae huius artis in¬ 
ventoribus Yitruu. Arehit* 
Hbro IX. cap. §. Vbi tamen 
procul dubio legendum Eu - 
doxasj Euciemon y Calippus , 
Meton , etc. Incertitudinem 
autem notat, nec artem fed 
fortuitam tantum congnatio- 
nem effe contendit Geminus 
tf&otywy* pag. 209. vbi ta¬ 
men egregie explicat me¬ 
thodum, quam veteres hac 
in re indaganda obferuauere. 
Idem . 
Qualiter in Suculis) Con- 
iunclione Martis aut Saturni, 
vt plane modo diximus, MieS 
rumue errantium. H. 
z. Quas Graeci ob id) Ab 
eo quod eft&Ws inquit Tul¬ 
lius Tiro, apud Gellium, L* 
XIII. c. 9. p. 668. Vide quae 
difluri fumus, L.XVIIL fe&. 
66. H. 
a. Sua fponte.) :Quamurs 
non aliorum fiderum acceflu 
impellantur, exftimulentur- 
ve radiis: hoc eft, quamtiis 
neque coniunclafint, neque 
oppofita vili errantiam ftel- 
larum. H. 
b. Hoedorum) Dicetur de 
his fideribus multo opportu¬ 
nius, L. XVIIL fea. 74. Re- 
fpicere mihi hoc loco Plinius 
videtur adilludVirgiliiGeorg* 
L. I. v. 204. Praeterea tani 
funt Arcturi fidera nobis , Hoc- 
dorumque dies feritandi , et lu¬ 
cidus Anguis , Quam quibus hi 
patriam ventofa per aequor4 
vectis 3 etc. H. 
