quem Lipsiae breve tempos raorantem a periculoso, fere despe- 
rato morbo oculorum sanaverat, repudiates est a popularibus, 
ad legem, e qua medici Transilvariorum in academia Austriaci 
imperii formari et approbari debean t, provocando. Doluit Hed- 
wigius falsam spem, sed laetabatur Gennaniae Genius* 
Quum iam in eo esset, ut sedem et domicilium fixum eli- 
geret, diu reputavit, num Lipsiae commorari et docendo ad 
professoris in hac universitate literaria munus aliquando impetranr 
dum se praeparare, an medicam praxin solam persequi conducat. 
Iliad si secuturus erat, opus habebat secundum academiarum 
Saxonicarum leges, ut primum Doctoris philosophise gradumet 
iura examine et scribenda defendendaque disputa done cap esse- 
ret, deinde duplici coram collegio medico examine, habita- 
que disputatione altera Doctoris medicinae nomen, simul cum 
iure, obtinendi aliquando locum inter Facultatis medicinae mem- 
bra, indueret. Quorum quidem actuum solemuium ut sumtus rei 
suae tenuitati parum convenire, ita fructus serius se percepturum 
esse quum cognosset: Bosii consilium, nt in oppido aliquo Saxo- 
niae medici practici operam susdperet, amplexus est. Itaque 
scripsit commentationem de erne si in febribus aciuis et in Do- 
ctorem medicinae anno mdcclix. promotus est Tumsuadente 
et adiuvante Grcndig , mercatore Chemnizensi, viro probitads 
singularisque in ipsum amicidae causa nominando, Chemsizium, 
oppidum Saxoniae metalliferae, fabricis floridum, sese contulit, 
Qq 
