3.66 Hardvini De Sit« 
de quibus hic ferrao eft, non funt in Armenia ma¬ 
iore quaerendi, fed in Iudaea aqtiilonari, qua 
orientalis Antilibani iuga Syriamque contingit. 
Itaque nulli dubitamus, quin ex altero emeti» 
datiore exemplari Hebraeo, quam quod nunc fuper- 
eft, Latium Interpres Pentateuchum, et hunc 
praefertim verfum refcripferit; cum in eo ipfo 
verfu, quabs nunc Hebraice legitur, mendum al¬ 
terum iamdudum ab eruditis deprehenfum fuerit; 
nempe dies decima feptima, pro vicefima feptima ; 
sp ityy mooa pio cv antt?y — nysun. 
An enim vbi mendum vnum in confeffo eft, ice. 
Ius eft ibidem et alterum fufpicari? An non fimilt, 
potuit errore vel fraude fieri: vt pro JSTtK 
fcribcretur ? praefertim ab his, qui fortaftis pertur¬ 
batis locorum nominibus fperarent fore, vt abiecla 
fpeParadifi terreftris inueniendi fecundum natiuum 
verborum fenfum, allegorice intelligendum eum 
effe legentes putarent: iidemque maiorem Arme¬ 
niam Aflyriace Arar at , fed multo poftea, 
appellatam fuiffe, ex Latino ipfo Interprete didi- 
ciffent, IV. Reg. XIX, 3^. Certe Mariana nofter, 
in Exech. XLIV, 15. Saepe codices Hebraeos ex m- 
Jiris ejfe cajligandos , haud temere aduotauit. Nec 
videmus certe, cur appellari non potuerint ea An¬ 
tilibani orientalia iuga, montes Armam vel Arme- 
niim, contrade vt Tarden Iordanis, non pro 
JT“*fed pro py— et deriuato nomine 
J 03 S a b 01S ; vt pnp a 3lp: quemadmodum in 
eodem omnino tractu prope iordanerri, monsHer. 
mon et Herrnoniim fuit: deriuato voca¬ 
bulo ab d-IIT praefertim cum ibi haud dubie Syria 
incipiat quae nomen Hebraeum habet ab Aram 
filio Sem, vt ditium eft» 
Sequua- 
