©e Animalibvs Scythicis 649 
tra tantorum Virorum fententiam, deBifontis cum 
Vrocftnlunetione,feobtulerunt. Cum autem plera¬ 
que dubia ex antiquis fcriptoribus defuinta, recen* 
tiorumque defcriptiones aut ex iis mutuatae fint, 
aut etiam omnia confundant: cum porro Caesa» 
vnicus fere fcriptor fit, qui Vri latiorem defcriptio- 
nem dedit, reeenfciorum autem de eo narratione* 
omnes ad Bifontem pertinere videantur, luben» 
ter tantis viris. aflentio, qui diucrfa tantum nomina 
Plinio et Solino in c^ufiis fuiffe putant, vt quafi 
diuerfa animalia Vrum et Bifontem defcriherent. 
Fortaffe namque cornuum magnitudo in lingulis 
jndiuiduis varia inuenitur, vel etiam'a CaesarE et 
Plinio nimis au£ta eft, et Vri'Bifontisque nomen in 
variis Scythiae 'regionibus eidem animali datum eft. 
Jam vero ratio mihi reddenda eft, quare Ges- 
nervm fecutus, Bonafum atque Bifontem pro iisdem 
animalibus habeam. Aristoteles nusquam Bi • 
fontis , Aelianvs et Plinivs vero nusquam Bo 
naf t nili repetitis Aristotelis verbis, mentionem 
fecerunt. Vtrique ergo nullum animal eo nomine, 
quo alter vfus erat, praeditum , nouerant. Facile 
itaque fieri potuit, illos vnum idemque animal 
nominibus tantum diuerfis defcripfiffe. Plinivs 
nimius erat compilator, quam vt accuratiorem 
eum huius rei disquifitionem inftituifFe credendum 
'fit. Defcriptiones autem amborum animalium 
optime conueniunt: id enim quod Aristoteles 
de defenfione Bonafi fimo narrat, ad fabulas refe¬ 
rendum effe, nec dubitare lieefc, et ex aliis quoque 
comperiffe verofimile eft. Cornua Bifontis, Bo¬ 
natique bene conueniunt: Plinivs quidem hullani 
cornuum Bifontis facit mentionem, Qppia.ni vera 
defcriptio eorum figuram bene exhibet: intorta 
enim ea interdum effe Ridinqerianae plurimae 
Bifon- 
