In Plinii Hi st. Nat. 591 
1B| c. 5. -f, 6 » In re rufiica operae ne portat > ifi 
cgro emendo minime), Cato R. R. c Ne cupide 
emas, neue opera tua parcas vifere, et ne fatis ha* 
beas femel circumire etc» Plin, Ep. II, 24 i Mala 
emtio femper ingrata eft, eo maxime, quod ex» 
probrare ftultitiam domino videtur. 
■ Ib, p, 6 . f. 7. non fraudando magnitudine hae quo¬ 
que fua Cn, Pompeio) i. e. quo loco fraudari no» 
debet merita laude Pompeius. 
Ib, quam proximum domino corde ejfe debere). Cor 
•ft fapientia. 
Ib. f. g. malit bonis) i, e. vilibus bonis, 
Ib. Nec cum dicerent malis etc.) Peruertit fen» 
tentiam huius loci et leti io nem vulgatam deferit 
Hard. cum pro Nec legit Namque, 
XIX, Prooem. fed pajjum iufumque et in molli¬ 
tiem lanae coactum). Hard. praeter neceffitatenV 
fradtum fubftituitj id enim iam continetur in tufum, 
Ib, Nulla execratio fufftit , contra inuentorem 
di dium fuo loco a nobis etc.) Cum haec fcnbo, men* 
di mihi fufpe£tus fit hic locus. Quid enim? non* 
ne eiusdem erat hominis velum, malum, et anten¬ 
nam inuenire, aut quis poteft effe vfus veli fine 
malo et antenna? Icarus porro Daedali filius per¬ 
hibetur, fuifle, isque iuuenis admodum in aquis 
periilfe. Quid? fi quem /Cafi forte admonuerit 
pater Daedalus, isque de ea re in margine aliquid 
notaverit, vnde in ipfum contextum poftea irrepufle 
poteft importunus Icarus, 
XXII, 2. f, 3. Auctoritas quanta debeatur etiam 
fur dis) (hoc ejl i ignobilibus) herbis , perhibebitur )« 
Quid fi verba, hoc ejl , ignobilibus , fine e glolla, vel 
interpretatione? 
XXflf, 1» f* ai. Quae funt admodum exalbida? 
haec vetujlate falubria Jiunt)* Malui vulgatam le£tio» 
P p n am 
