6 
C. Plinii Nat. His t. 
III, (I.) Vtinamque poflfet e vita in totum ab¬ 
dicari 1 facrum a . fame, vt celeberrimi au£tores di* 
xere, profcififum conuiciis ab optimis quibufque, 
et ad perniciem vitae repertum: quantum felicia, 
re aeuo, quum b. res ipfae permutabantur inter fe, 
ficut et Troianis temporibus factitatum, Homero L 
credi 
i. Jtc et Ch . abdicari aurum , facra fames Gr. et AU 
ea quae proxime antecedit, 
forma loquendi, tenere In - 
diam , admonet vt obiter in¬ 
terpretemur nummum ex 
auro perrarum dtelineatum 
a D. le Blanc, p. 2g2. In 
antica faperficie S, Iohan- 
nes Baptifta fert crucem 
oblongam, et e regione del¬ 
phinus eft. Epigraphe S. 
IohAnnes B. Parte 
altera, cum flore Lifi, in- 
fcriptus in ambitu titulus 
eft, hinc fha inde n tia. 
Percuffns hic nummus eft 
a. 1357. vel 1358, quuni 
captiuo in Anglia Iohanne 
Rege Francorum Regente 
Carolo eius filio regnum; 
Nauarrus Rex omnia turba¬ 
ret in Gallia, Parifiis domi¬ 
naretur, et in Infula Fran- 
ciae: regnum demum inua- 
dere omnino tentaret. Er¬ 
go ingemifcens PraefefHis 
Monetae calamirofnm hunc 
rerum ftatum in ifto titulo 
iugeniofe exponit, dum 
ait: FEA netam Nauarrus 
Tenet I oh annem Anglus 
Delphinus poft diui Iohan- 
iiis Bapriftae nomen adpi- 
ftus, Carolum praedidhun 
defignat. Regnum tum Re¬ 
gentem abfenre patre, eum- 
denique primum e regio 
fanguine Delphinum Vien- 
nenfem. H. 
Acceffio eft ) Id eft, quod 
lurifconfultus ait, lib. XIX. 
§. penult. nonnunquam an. 
rura gemmis ac margaritis 
cedere, Cuiacius c. 18* lib« 
X. obferv. Dal. 
a. Aurum , facra fames) 
Probabilior le£Ho, Auri fa« 
cra fames . vt alludat ad no* 
tum Virgilii carmen. Pint. 
Sacrum ) Sic R. 2. elegan¬ 
ter: non, vt editi, aurum , 
facra fames . Nam vox ea 
aurum abeft et a Ch. cod. 
et ex antecedente fe&ione 
fubintelligenda eft. H. 
b. Quum) Paul. Dig. 18. 
tit. de contrahenda emtio- 
ne: Origo emendi vendendi - 
que a permutationibus coepit 
etc . Hard. 
c. Homero credi conuenit ) 
Iliad. H. Cuius locum in 
fequente anirnaduerfione 
totum exhibuit Harduinus* 
quem ideo hie non ex- 
preffimus, ne taediofa fit 
repetitio. Dal 
