clialco r/, quod praecipuam 1 bonitatem admiratio- 
nemque diu obtinuit, 2 Nec s ♦ repetitur longo 
iam tempore, effeta tellure. Proximum bonitate 
fuit Saliuftianum in Centronum Alpino traQu, non 
longi et ipfum aeui. 3 SuccefiTtque ei Liuianuni 
in Gallia. Vtrumque a metallorum dominis ap¬ 
pellatum: illud t, ab amico Ditii Augufti: hoc a 
coniuge, velocis defe£liis. Liuianum 4 quoque 
certe admodum exiguum ipuenitur» Summa glo¬ 
ria 
/. bonitatis admirationem diu , M. 2. nec iam re per. Ion. 
temp . eff. teli. V. g. Succe/fit et Liu. M. 4. quippe. V. 
r. Orichalco) Vide Rho- 
dig. eap. 9. lib. XIX. Brod. 
Cap. .-23« lib- VI. Scalig. in 
Feftum, di£tione Aurichal¬ 
cum. Apud interpretem 
Apollonii, Ariftoteles et He- 
fychius aurichalcum efle ne¬ 
gant. Dai. 
Aurichalco) Quod, vt Ifi- 
dor. ait, Origg. XVI. 19» 
et fplendorem auri, et du¬ 
ritiam aeris poffideat. Fe- 
jftus, verbo Aurichalcum , ve¬ 
rius, orichalcum dici putat, 
quod in rnontuofis locis inue- 
nitur : mons enim Graece Sgog 
appellatur . De ea voce plura 
vide apud Voffium in Ety- 
mol. H. 
s . Nec) Nec forte vfpiatn 
exftitit, praeterquam apud 
poetas, et in fabulis: vt Ari- 
ftoteli peifuafurn olim fuiflb 
auctor eft Apollonii Scholia- 
lies. Plaut. in Mil. aci. 3. 
fc. I, v. 6 4. tres homines 
frugi, aequi ponderis cum 
aurichalco exiftimat: Cedo 
tres mihi homines aurichalco. 
contra eum v i/lis moribus . 
Certe quum repetiti faltem 
Plinii iam aetio ddieriqnoi* 
illud effe vel ex eo capite 
euindtur, quod nos du Lai - 
ton , vernaculo Termone ap¬ 
pellare confueuimus. Non 
limplex aliquod metallum 
fuifle orichalcum Stephanus 
innuit, verbo ”A vS&ga' fed 
ex lapide quodam cum aere 
co£lo, fieri folimm. rt Av 5 «- 
7 V-ohig , sv fi Tit&oSi 'o£ 
xsMGiuiVcq hcu rip&xteiq 
kw, ofttKeihHoq y/vsToof. La¬ 
pidem eum cadmiam efle 
foffilem liircherus* nofter 
arbitratus efl, Mundi fubt* 
X. 4. pag. 21 g. Cui fenten- 
tiae Feftus fu ffragat u r: 
Cadmea terra , inquit, quae, 
in aes coniicitw , vt fiat ori - 
chalium. H. 
t . Illud) Salluftio Crifpo 
fortaflis, quem participem 
fecretorum AugtifH* Tacitus 
vocat AnnaL i. pag. 6. Me¬ 
minit et Seneca de eiem. t 
xo. H. 
