11 
D. Thapsi; foliolis calycinis ovato-lanceolatis acutis glanduloso-pubescentibus corollae 
appressis capsulam aequantibus, corollis oblongo-campanulatis obtusis: labio superiore 
retuso, foliis decurrentibus. Brown in Ait. Kew. ed. ait. 4. 28. 
/3. intermedia, caule simplici altiore, corollce laciniis obsoletis. 
D. purpurea. Tabem, lc. t. 568. 
D. flore rubro. Besl. Eyst. JEst. ord. 1. fol. 2. f. 2. 
D. tomentosa. Hoffm. et Link. EI. Fort. 220. t . 29. Sims, Bot. Mag. t. 2194. 
Hab. In montosis Etruriae et Sabaudiae (Boccone ); ad ripas arenosas Mundae Lusi¬ 
taniae, et alibi in Beirh ( Brot .); in Hispani^ ad vias, Cavanilles, Pavori; (3 Lusitania 
circa Cintram et Granclolam, {Hoffm. et Link.) %. (y. v. c. et s. sp. lierb. Banks, 
et Lambert.) 
Praecedenti simillima; tantum differt, habitu humiliore, aspectu molli et incano, caule 
ramoso, in var. (3 autem simplici, foliis undulatis decurrentibus, bracteis lanceolatis sae¬ 
pius corollh brevioribus, sepedis ovatis angustioribus magis tomentosis, laciniis corollce 
rotundatis; demum antheris immaculatis pubescentibus; sed praecipue pedunculis gra¬ 
cilibus arcuatis calycibus multum longioribus. Capsulce quam purpurece minores gla¬ 
brae, sed varietatis (2 pilosae. Linnaeus an filia D. purpurece e Verbasco Thapsi rog-at; 
Sp. Pl. 867- 
Obs. 1. Icon est a planta in horto Kewensi floridi, nath & seminibus exemplaris Ca- 
vanillesii in herbario celeberrimi A. B. Lambert; adeoque hortis restituth, quam a diebus 
Milleri hortulani perdiderant. 
Obs. 2. Discrimen inter D. Thapsi et purpuream vix ullum verum observavi, nisi 
prioris pedunculi elongati, sepala longe angustiora, et antherae pubescentes. Exemplaria 
plurima ex Hispani^ Domino Lambert missa tantas habitus differentias exhibent et cha¬ 
racteris, ut nemo certos limites ostendere potest. Folia nunc lanceolata radicalia, nunc in 
caulem assurgentia, oblonga, quandoque lanh densa subths vestita, ut in exemplare olim 
illustrissimo, et heu ! nunquam, satis deflendo, Josepho Banks in Lusitanih lecto; flores 
quaquaversi et secundi, lacinia inferiore magis minusve dilatata. Folia etiam D. purpurece 
quandoque decurrunt. In culta bracteae inferiores, quae in spontaneh semper floribus 
sunt breviores, fiunt elongatae. Fortasse, igitur, potius merae varietates habendae quam 
species legitimae; cjuod pro certo affirmarem si compertam habere potuissem plantam 
cel. Koelreutero cum E), purpurea copulatione hybrida mixtam nostram D. Thapsi fuisse, 
nec ipsius purpurece varietatem. 
Obs. 3. Nostram (2 , quam pro specie proposuere clarissimi Floree Lusitanicce auctores, 
potius varietatem aut D. Thapsi aut purpurece censeo. Facies sane diversa, sed vix satis 
characteres. Flores, in figura Floree Lusitanicce nimis campanulati, magis D, Thapsi 
referunt quam purpuream ; folia, autem, radicalia potius huic pertinent quam illi. Fo¬ 
liorum canities in planth b. Andersonio horto Chelseiano culth, fere omnino evanuit. De 
characterum valore caeteri dijudicent; mihi prorsus intermedia videtur. Icones Taber- 
