3 
tantam rudimento, in D. fulva sunt frequentes; tales forsitan omnes D. micranthce , 
sed calyce expanso et organis perfectioribus. D. purpuream floribus subaequalibus 
quinquefidis diandris observavi; de corolla aequali D. lanatce Elmigerus verbum facit, 
et, quod magis mirum est, de floribus duobus in unum coalitis, adeoque omnibus par¬ 
tibus didymis. Accuratissimus Koelreuterus monstrum in stirpe hybrida inter D. lu¬ 
team ^ et obscuram mirabile observavit, corniculo cpiasi nectarifero uno alterove, rect& 
ac oblique retrorsum spectante, e medio fere floris latere oriundo, instructum, singulari 
naturae lusu ( Act . Petr. 2. 272 ). Hujus forte origo idem ac cornu Linarice, praesertim 
ejusdem monstri Peloriae : quod opinionem de naturipolypetaloide&corollae monopetalae 
multum firmare videtur. D. minoris sepala aliquando fere foliosa fiunt, et indole haud 
dissimili D. aureae afficiuntur. 
Est quoque Digitalium natura, non dico ad monstra, mulos tamen gignendos prona. 
Quae cum ita sit, quodammodo necessarium redditur ut pauca morar dum hybriditatis 
leges, rei qufi non est altera obscurior in scienti^ botanices physiologicae, percurram; 
de iis philosophorum theorias, et data unde hae deductae sunt. Et eo magis propensus 
sum, quod genus ipsum pars fuit experimentorum seriei ante omnia ad botanicem illus¬ 
trandam, ullo saeculo instituta, accuratissimorum, imo numerosissimorum. 
Homines in omni aevo animalia mula existere noverunt; haud autem plantas. Etiam 
recentiores, Bradleio excepto, fere clam fuit ante saeculi praeteriti medium, quo Lin- 
naeus, sub nomine unius discipulorum, dissertationem de plantis hybridis in lucem pro¬ 
tulit ; libellum san& ingeniosum, sed parvi pretii, nisi quod mentes philosophorum in 
rem direxit. Ipsum imperfectissimum est, quod semper accidit et accidere debet de argu¬ 
mentis conjecturis tantum, nec rebus certis deductis. In eo species pro exemplis hybri¬ 
ditatis prolatas fere omnes nunc naturales esse noscimus. Koelreuterus lynceus et inde¬ 
fessus primus leges mularum plantarum investigavit, et phaenomena. Ille quidem circa 
annum 1775 seriem instituit observationum de re, et experimentorum, per viginti annos 
continuam, ut pro certo intelligeret quae plantae foecundatione mutua prolem gignerent, 
quanto proles esset ferLilis, per quot gradus existeret, et quatenus genus alterum alte¬ 
rum gravidum redderet. Inter alia, experimenta 23 fecit de Digitalibus, 57 de Verbascis, 
44 de Solaneis, 172 de Malvaceis, 28 de Linis, 16 de Dianthis, 79 de Mirabilibus; unius¬ 
cujusque exitu modo quffin maxime perspicuo narrato. His sedulo comparatis, sequentes 
propositiones deduci possunt; 1°, Varietates ejusdem speciei stirpem aeque ac parentes fce- 
cundam producunt ; 2°, Species diversae prolem fere, omnino sterilem producunt ; hinc duae 
alterae; 3°, Si stirpes duce mutuo faecundatae prolem fertilem edant, ejusdem speciei sunt , 
# 
quamvis habitu dissimiles; 4°, Si stirpes duae se invicem fcecundare nequeant, speciei diversae 
sunt, quamvis habitu similes. Verba Koelreuteri sunt: Copulatio mutua infructuosa, quo 
in plantis veram specierum imaginem agnoscere possis, lapis Lydius est. Hac certe in¬ 
finitae Botanicorum discordiae citius longe atque melius quam verbis et conjecturis diju¬ 
dicantur. Recte hinc fuisse cel. Murray, qui D. luteam magno flore C. B. in horto Goet- 
tingense sub ambiguae cognomine distinctam speciem declaravit, infructuoso hujus ex- 
