246 
mie cucullata. Bulbi subrotundi parvi tunicae intus 
dense lanatæ. Bulbi novelli.... 
Hab. Logo unico ad meridiem Florentiæ (in agris cultis 
supra pagum Tavarnuzze), ubi exeunte Aprili 1888 cl. 
cornes Hugo de Martelli detexit et specimina 8 conformia 
iegit. Exeunte Aprili 1884 in eodem loco, socio ipso detec- 
tore, eam iterum sed frustra quæsivi. 
Faciès fere omnino Tulipæ Didieri Jord., in agris Etru- 
næ hucusque nunquam repertæ, et a nostra bulbis haud 
eriophoris foliisque margine ciliatis distinctæ. Inter tuli¬ 
pe Etruriæ non nisi cum T. maleolente Reb. comparanda, 
quci3 phyllis interioribus multo angustioribus, ovario longe 
rostiato, macula basali emarginata limbo flavo augus¬ 
te’ foliis caule longioribus margine pilosis abunde dif- 
tert, F pollinis qualitate origo hybrida (forsan e T. maleo¬ 
lente et T. spathulata Bert.) haud improbabilis. Horti in 
loci natalis viciniis omnino desunt. 
3. T. ocuius solis St. Am. (non Koch, Svn. 11. G.) 
Perianthium eiectum magnum, 5—9,5 cm. îongum 
campanulato-infundibuliforme inodorum, extus ru- 
bium basi A'iridescens, intus splendide coccineum, 
macula basali atra angusta elliptico-elongata phyllis 
2 , / 2 plo breviore apice lacera, phyllorum interiorum 
tridentata, dente medio tenuiore, circumcirca, excepta 
ima base, anguste llavo-limbata. Phylla regulariter 
elliptica de medio utrinque æqualiter attenuata, exte- 
riora acutiora longe caudata interioribus minus acutis 
parum latiora et longiora. Stamina atra maculæ ba¬ 
sali subæquilongæ, antheræ virgineæ ad 26 mm. lon- 
gcG lineai es apice acutata? smpe mucronulatae lila- 
mentis applanato-lesiniformibus glabris basi et apice 
luteolis 2V 2 plo longiores, post dehiscentiam vix ses- 
quilongiores. Pollen aureum, in sicco obsolète polye- 
