/ 
3 50 
Vlyfsis Aldrouandi 
Ventris3latemmqiie Sc dorfi craffitudo poftulet. Cornua denfa,oigra, breuhi,oculi verfusextec E 
riorem canthum rubicundi: os latum,craffus & fimus nafus. Crafium & amplum caput: faci es, vt 
fic vocem , lata» Tempora villofa (icon villos in medio temporum potius offendit) Mentum bam • 
baturti, fed breuibus villis nigris: Color fere niger > maxime in temparibus, mento, collo, &c. in 
facie,lateribus, cruribus, cauda ad puniceum vergit. Tacuit fortabis vterque,nimimm Erafnuis 
& Munftems cornuum vaftitatem , quoniam & hxc bifoilti coimenit, id quod tamen Sigiftnun- 
cf v- diis Baro,qui Vrum cu bifonte videtur confundereris verbis negat» In Lituania repetitur bifons, 
rus comi- ,, qui patrio nomine Suber vocatur, Germanice aurox Vri etiam quos indigine Thur,Germ^ni hi- 
,, fontes vocant, infola Mazouia repenuntur. Vmsautem eft forma bouisnigri,habet longiora., 
' cornua quam bifons.Nec te moneat di&io Germanica, qu£ vrum bifontem vocat,& bifontem au- 
b 
vus dtjj 
runt. 
3 > 
3 -> 
, quee etiam tloftro tempore in qulbufdam templis auro & argento exornata,veluti rara qu&dam. 
.monumenta reperiuntur, & longitudine & colorea bifontis cornibus aliquanto breuioribus po~ 
,, culifque minime aptis, facile difeernuntur. Icon autem vri,quam eiufdem nobiliflmii baronis cu¬ 
ra Gefnerocommunicauit Vuolfapgus Lazius, a pnccedenti in eo potiffimum diifert, quod mi¬ 
nime barbata eft» Quamobrem ha?cne an illa genuina fit,in prefenti ego 3 qui animal ipfum nun¬ 
quam vidi, certo ftamere nequeo, gratiam habiturus alicui, qui oculatusteftis veritatem fit di- 
<51 ums, hoc interi m non tacebo,villorum eorum apua veteres nullam efte mentionem. Equidem 
,& lulitis Scaliger rerum exoticarum ftudiofifiimus illorum quoque non meminit: Vrus (inquit) 
$xerc. %o 6 . a vulgari tauro nihil difet,nifi magnitudine & viribus,quibus illum fuperat.Cornua vaftifiima, 
s ' non foliim,vt refert Ca?far, ollm ad vfum paterarum,fed etiam nunc in Samqgithia & Mazouia, 
quorum eft animal populare.Neque etiam meminit Martinus O'omerus,cm item bifon vrus eft* 
Lib. i. Polo- vt patet ex defcriptione,qu:r talis eft. Bifontium Pruffia ducalis eiq,- finitima Mazouia ferax eft. 
nidi, 
=»> 
.>3 
, & imprimis Podoliarvbi agminatim in campis non modo ha? fera?,verum etiam feri equi pafcun- 
J tur. Eft autem bifons prtegrandis, verum pernicilfima fera, magnis & introrfus leniter incuruis 
comibus nigris armata, quibus equum cum feftore correptum in iublime identidem iadat; & ar¬ 
bores mediocri crafsitudiile euertit. Magnitudiniseiusillud quoque eft argumentum quod in 
capite eius inter cornua tres(duo,Munfterus)homines pofsint confidcie. Habet villofum & hifpi- Gr 
dum corium,& fiib mento palearia. Caro eius condita in delidjs eft magnatibus ot piincipibus. 
Cornu foiiorum,&ob id venatoribus in vfu eft,zubrum feu zambrum vocant noftratesdmo < 3 qJ 
Cneci receptiores: Sic ille. leonem iftiufmodi cornu ad edendum Ionum concinnatum aliqu^n- 
do mihi commtmicauit loacchinus Camerarius Nor i m b er ge h fi s reipub. aichiater. Ia totum, 
totum erat ateiTimum, & quibufdam lincisper longitudinem ftriatis. Neque baiba? qucqu<L* 
Lib. 2 2.do mentionem facit Albcrtps Magnus, qui & ipfe urum cum bifonte confundit, f ri (inquit, in ex- 
Animah cufis codicibus legitur vrni fine vllo fenfu ) quos nos Germanice V i fient vocamus , cornua ingentia 
duo ge fiam,qua capacifjima funt .ita vt multi potum m ea infundam & referuem etiam in eis . Ide 
alibiinueniri feribit in genere boum, nigros, magnos, qui a quibufdam (inquit) vocamur bubali , 
3 -> 
03 
Lib. 2. 
T* 2» 
(jr apud Germanos V uofent (legendum V uilent, vt alias habet,quanquam hac voce bifontem in¬ 
dicari ex eodem fnoloco probatur) hi perquam robuHi funt , adeovt irritati equum fimttl (f e qui* 
tem cornibus ventilent , magnitudine aquam magnum de utrarium ( ficnosinfignehi&cgiegium 
equum vocamus) & facies illorum boum (vtor ipiius verbis quanquam oaroai is,quoniam non_» 
fatis clara videntur) aliquantulum decimat inferius :ita quod habent eminentiam fuger mediam H 
lineam defcendemem inter oculos: & declinatio artus illius eft verfus os & verfus frontem decli¬ 
natio alia , & e le natio, m medio . Cornua eis maxima & ad dor fu m recurua, vt facilius cum eis de- 
uarc \fr ventilare feureijcere pojfint quodinuaferim . Plura eorum genera funt , quibufdam alta 
6- Ion? a cornua: alijs breuia craffa & robufta . N otahxc generafum Sclauis&Vngaris & finimus 
Germanis . Que AlbertIverba Sigifmundum Baronem, & Cromerum fortaise deceperunt, vc 
vrum Germanis bifontem appellari fcfiberent.Egohispofterionbus AlDertiverois, quibus Vi- 
fent,in maiores & minores diIf innuit,rninores bifontes dixeiim, maiores veto vios,& ad hos pii- 
uatim omnia pertinere priora :ad Bonafum autem neutra referri pofllmt , quandoquidem, 
huius cornua ad pugnam funt inutilia. .Non potuit tamen effugere Albeitus, quin bona- 
Lib. 22.cir- fum cum zubron ibus quos vros effe diximus, implicaret. Zubrones (inquit)^/ fettur , boum 
ca Unem . funt veneris longitudine aliquando quindecim cubitorum: cornibus maximis , trium cubitorum lon- 
h}nafus cti vitudine, cofore fubnigris: tamavdocitategJtreieclam aluiproluuiemconuerfumammalcormbus 
vro confit- quandoque excipiat , antequam in terram cudat » ( Hcc peitinet ad bonafum) f) b ft s maxin,e Se- 
fus . ptcntrionahbus de git .tanto robore M equum cum equit e c ornibus in altum pre ijciat , iterumq ,• exc /- 
t 
