ac Suecia 5 , 
colore infignis,& ad fugam cekrrimus.Tres ordines cornuum gerit in capite,ita vt in lingulis bi¬ 
na fint cornua 3 & caput cius virgultis(alias virgulis)compofitu videatur. Ex his duo casteris ma¬ 
iora funt, in loco cornuum cerui, qua; ad perfe&am magnitudinem augentur, adeo vt quinq; cu¬ 
bitorum menfuram aliquando attingant, & ramis conjiciantur viginti quinque. (Idem de ra¬ 
morum numero huius fera;, RobertusStephanusfcribitin obferuationibusfuis venaticis circa fi¬ 
nem didionarij gallicolatini.) I>uo etiam in medio capitis, vt damarum habentur, mutilis 
breuibus ramis mucronata. Deniq ; alia in fronte antrorfum verfa,offibus fimiliora,quibus in pu¬ 
gna potiffimimi vtitur.Tantum Albertus.Geterum in defcriptione cornuum rangiferi^lbtarandi 
cornua inuicem implicare videtur, cum non fit verifimile vnum animal tot, & tanta; altitudinis, 
totque ramis prodita ferre pofie: Olausenkn Magnus ArchiepifcopusVpfaienfisvirproptereru- 
Xil.iy.rJ. ditionem,vit£que genus,& regionis vicinitatem fidedignus,tricorne tantum, animal rangiferura 
facit, & his verbis delineauit, addita etiam hac animantis effigie: In partibus,inquit,Septentrio¬ 
nis vtiiufque Rothnia; (fic enim extremi aquilonis terne,quafi a fundo vafis vocantur) & magna; ] 
Lapponi;e beflia tricorniseil de genere Ceruorum,fed longe procerior,longior,ac velocior,rangi- 
fer duplici ratione dida,vna quod in capite ferat alta cornua velut quercinarum arborum ramos: 
alia, quod inftrumenta cornibus pedorique quibus hyemalia plauflra tradit, impofita, ranga & 
loga patrio fermone vocantur. Quorum cornuum duo aeteris maiora,eo loco,quo ceruus habet: 
fedramofiora, ac extenfiora ad ramos quindecim aka. Aliud vero in medio capitis, ramufculis 
circumflantibus ceteris br€uioribus,fitumeft,caputvndiqj contra inimicas beftiasprecipue lupos 
armatu reddens,imd admirationis decusinter camera monflra pr*efentan$. De hoc rangifero for¬ 
te accipienda fuerit ha;c loan. Agricola; Ammonij relatio: Efl in Polonia; vafliffimisfaltibus ce¬ 
lebre animal renfchkron ab incol is appellatum nufquam ab vllo authore defcriptum, quod ma¬ 
gnitudine exaequat ceruum, cornibus pra;arduis armatum, quorum vtrumque in fafligio triden- 
tem,hoc efl,triplicem verticem oflendit.Huiufmbdi fera pro fplendido munere Saxoni^,Thurin. 
gice, & Myfnia; principi Georgio miffa efl anno trigefimo primo fupra fcxquimillefimum. Ap¬ 
paret autem virum dodum non credidiffe, quod tricornis effet hax fera, ideoque io fafligio tri¬ 
dentem attribuiffe.Tricornem tamen etiam facit lulius Ca?far in fuis commentar i js: Bft , inquit, C 
bos in H ercyniafylua ceruifigura^cuius d media frete inter aures vnum cornu exiftit excelfiusyna-* 
gifjue directum his qus nobis nota funt cornibus; Ab eius fummo ficut palmayamique late di£fun~ 
duntur ,eadem est'femina,marifcju e natura^eadem forma ^magnit udoque cornuum.Quod fi quis ta¬ 
men C^farem djxerit bouem nobis defcribere vnicornem,non tricornem,quoniam vnius tantum 
cornu mentionem facit. Refpondeo id ideo fadum,quod hoc medio cornu aduerfus inimicas fe¬ 
ras fe tueatur,ut ex Olao diximus. Et ipfe etiam in fine dum dicit,fkmin£, marifque eandem cor¬ 
nuum magnitudinem effe,plura quam vnicum illis tribuere videtur. Vocauit vero bouem potius 
quam ceruum,quoniam etfi cerui cornua gerat,magnitudine tamen effet bouis.Damianus a Go- 
es etiam rangifermn nobis delineauit,& vt ipfe dicit dvTb 7 ffn$, Lappi,fiue Lapponcs equorum lo¬ 
co vtuntur animalibus, qua; raingi fuo fermone vocant, quibus magnitudo,& color afini,vngula; 
bifida;, forma,atque cornua ceruorum,fed cornua quadam lanugine cooperiuntur,eadem humi¬ 
liora,& ramis rarioribus quam ceruinafunt,vtipfl vidimus.Ca?teriim nunquid harcdefcriptiora- 
gifero conueniat,addubito;nam alci ea non male adaptari potefl,cum fit pilo afinino,& rangifer 
iuxta Qlaum cornua ceruis habeat maiora. Et ciim Damianus etiam addat in progreffu illorum 
lento, vel celeri, ex tibiarum articulorum agitatione ad inflarnucum collifioniscrepitus audiri ,F3 
iam non amplius dubito quin fit alce, cui id priuatim abalijsadfcribitur. Apollonius Menabe- 
nus Medicus, & Philofophus de rangifero tra&atu rangiferum ab alce etiam diflinguit, & Olao 
Magno(ex quo etiam pleraque tranfcribit) fidem adhibendam effe afferit, cum tamen in defcri¬ 
ptione non parum ab ipfo euariet s Olaus enim tricornem facit,vtdixim us, & ce^uo longe proce¬ 
riorem, longioremquejhic contra longe minorem, & tertij cornus nullam mentionem habet, fed 
verba eius adfcribam, De fingularibus,inquit,ac memorabilbus Suecorum regni quibufdam re¬ 
bus verba facientes, genus illud ceruorum, quosreen,fiuerangiferos vocant,filentio pneterireno 
poffumus. Rangiferi itaque cerui in Suecia tantum,vt audiuimus reperiuntur in Intima parte re- 
gnij ex quo fit, vt paucisnoti fint. Non enim multi intimas illas frigidiffimafque partes petunt. 
Nos vero cum inde deducuntur ad regem,opportunam nadi oc^afionem,horum plane cognofce- 
dorum hanc noflramcognitionem ca;teris omnibus patefaciendam duximus. Sunt igitur illi cer¬ 
ni tam altitudine quam craffitudine afello pares,tibiarum gracilitate fuperant: Caput habent in- - 
flar vituli,coJlmn iubatum velut equus,vt Olai Magni verbis vtar,cornua frodofa,l^ui a,gracilia, 
oblon- 
Lib-6'de bel 
lo GalL 
/ 
