12 
Þegar veiki kom upp í svínum í nágrenni Reykjavíkur nú fyrir skömmu, buðu dýra- 
lœknar hersins hinum innlendu dýralœknum á staðnum þegar í stað aðstoð sína. Ás- 
geir Einarsson og dýralœknir úr hernum athuga svín, sem hefir á sér einkenni svína- 
kóleru. Með nýjum sótthreinsunaraðferðum, sem dýralœknar hersins stungu upp á ný • 
lega, tókst að hefta sjúkdóm þennan, sem var að drepa hundrað prósent af samfœð- 
ingjahópum ungra grísa í nágrenni Reykjavíkur og Hafnarfjarðar. 
Gyltur ættu ekki að vera of feitar, því að það gerir þeim meðgönguna 
erfiðari og hindrar þroska spenanna. Rétt áður en grísirnir fæðast, ætti 
að láta gyltuna í hreina stíu og þvo spenana. Þetta mundi verða til þess 
að koma í veg fyrir, að hinir ungu grísir sýktust af spenunum. 
Svína-sjúkdómar skiftast í þá sjúkdóma, sem orsakast af mataræði, 
smitun og sníkjudýrum. Þau svín, sem fá gott fóður, steinefni, vatn og 
gott kjarnfóður, ættu að vera að miklu leyti laus við þá sjúkdóma, sem 
stafa frá fóðrinu. Úrgangur frá herbúðunum er álitinn yfirhöfuð ágætt 
fóður. Lungnasjúkdómar stafa af því, að of mörg svín eru höfð saman í 
rökum og óhreinum híbýlum. Ef þessu er kippt í lag, má hafa hemil á 
sjúkdómnum. Blóðsjúkdómar, eins og svínakólera, miltisbrandur svína 
heimakoma og lungnapest, má lækna, eða hafa hemil á að nokkru leyti, 
með bólusetningu. Þarma-sjúkdómar eru, á hinn bóginn, að kenna ó- 
þrifnaði, einkum að því, er tekur til fóðurs og vatns. Venjulega má hafa 
