— 190 — 
Utanum Austfold er det helst einskilde fuglar ein hev 
funne, soleis ved Bergen og paa Jæren. I 1913 fann Røske- 
land eit par i Vennesla (sjaa »Naturen 1914, s. 336). 
Schaanning hev i baki si »Norges Fuglefauna*, s. 88, 
ein fotnote som fortel at »nordligst er den paatruffet ved Eids- 
vold den 3dje mai 1906 av Thome«. I »Nordens Fåglar« av 
Jagerskiold og Kolthoff stend, at det var »två sjun- 
gande hanar* Thome saag. 
Nedskrivaren av desse linor fann i sumar trelerka bræ- 
dande i Øysterdalen. Umlag ei mil aust for Roverud i Brand¬ 
val saag eg den 12te juli eit par trelerkor ved plassen Kalbekk. 
Dei heldt til paa ein lynggrodd haug der det stod nokre furor. 
Kringum var aakrar og engjar, myrar og skog. 
Lerkane hadde ein liten unge, som sat i graset. Ungen 
tok eg, og daa dei vaksne fuglane dagen etter var burte, so 
hev dei truleg berre havt denne eine att. 
Eit par km. fraa Kalbekk skaut eg ein morgon ein tre- 
lerke-han, som sat paa taket av ein laave og smaakvitra, og 
daa skotet small fauk det upp 4—5 andre trelerkor. Dagen 
etter saag eg ein han som fauk syngjande yver ei myr, og daa 
han kom ned paa myri vart ogso den skoten. Baade ungen 
og dei 2 vaksne lerkone er no paa Bergens museum. 
Um det var eit og same par fuglar med store ungar eg 
fann dei ymse gonger var det uraad aa faa slege fast avdi tidi 
var for knap. Fyrst saag det ut til aa vera 2—3 par, men 
karm henda var det berre eit par, og at den vesle ungen var 
den siste av eit kuld nr. 2. For i »Nordens Fåglarc stend 
(etter Thome) at i det sudaustlege Norig er det funne egg av 
trelerka fyrst i juli, so dei meiner at ho ogso her i landet 
stundom bræder 2 gonger same aaret. 
Men i alle høve er det slege fast, at trelerka hev ruga i 
Øysterdalen. A. Bernhoft-Osa. 
Salix polaris Wahlenb. Med stor interesse læste jeg 
Kaldhols notis i »Naturen<s desemberhefte for ifjor om 
fundet av rester av denne plante i ler paa Nordfjordeidet, og 
især interesserte tidfæstningen av fundet mig meget. Ti vi 
har jo nu flere fund av denne arktiske plante i vort land, men 
det er altid forbundet med stor vanskelighet at faa en nøiagtig 
tidsbestemmelse. 
Mine fund av Salix polaris ved Nidaros og Reitgjerdet 
teglverker sommeren 1900 lykkedes det imidlertid ogsaa tem¬ 
melig nøiagtig at tidfæste (kfr. Øyen: Kvartærstudier i 
Trondhjemsfeltet, III, 1915, pag. 33). Den følgende sommer, 
1901, lykkedes det mig at gjenfinde den i glacialt ler ved 
Ytterland paa Ørlandet, tilhørende Ørland-stadiet eller Stagna- 
tions-stadiet, og saaledes betydelig ældre end ovennævnte an- 
