ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
23 
nibicundiis Schaum beschouwd, tot deze nieuwe soort 
moeten gerekend worden. Van rubiciindus Schaum en 
carinatus Muls., waarmede zij verwant is, o.a. onderschei¬ 
den door de sculptuur van het voorhoofd; de voorhoofds- 
groefjes zijn opvallend grooter dan bij rubiciindus; tusschen 
die groefjes, naar den schedel toe, bultig verheven, welke 
verhevenheid soms van een fijn, kort groefje voorzien is. 1 ) 
Zij is gemiddeld iets kleiner dan de beide andere genoemde 
soorten, iets meer gedrongen, vooral de dekschilden iets 
korter en aan de zijden meer afgerond. Het halsschild 
schijnt in het voorste derde gedeelte iets meer kegelvormig 
versmald en maakt den indruk, iets meer klokvormig te zijn, 
terwijl het bij rubiciindus tot nabij het vierde gedeelte van 
voren nagenoeg van parallelle zijden voorzien is en dan 
vrij plotseling afgerond-versmald toeschijnt. Kop iets smaller 
en iets korter dan bij rubiciindus , met zijwaarts meer uit¬ 
puilende oogen; daarachter scherper ingesnoerd, de hals 
daardoor dunner. Ook zijn de bultjes, waarop de sprieten 
staan ingeplant, krachtiger ontwikkeld dan bij rubicundus; 
de sprieten schijnen iets korter te zijn, daar de laatste leed¬ 
jes sterker verbreed zijn. Wat kleur aangaat, is N. talparum 
evenzoo veranderlijk als rubicundus , van licht roestkleurig- 
geel tot donker roodachtig-pekbruin ; bij donkere exempla¬ 
ren blijft het voorlijf lichter roestrood. Lengte 1 mm. 
1241 bis . Anisotoma (Liodes) castanea HERBST. De Heer 
K. Bernet KEMPERS ving bij Winterswijk, Juni, één exem¬ 
plaar, dat welwillend voor mijne collectie werd aangeboden. 
1819. Cercyon unipunctatus L. De a. impunctatus 
KüW. werd door den Heer C.J. DIXON bij Gulpen (Limb.), 
Juni, gevangen en, met mijn dank, voor mijne collectie be¬ 
stemd. 
1967. Trichius fasciatus. L. Dr. MAC GiLLAVRY 
ving bij Winterswijk, Juni, een exemplaar van de a. Qbima- 
culatus Gebl., dat, met mijn dank, voor mijne collectie 
werd aangeboden. 
’) Bij rubicundus vertoont de kop. onmiddellijk naast de voorhoofdsgroefjes, 
aan weerszijden, eene bultige verhevenheid, welke door een breeden rondachtigen in¬ 
druk gescheiden zijn. Bij carinatus is het voorhoofd tusschen de twee. dicht 
nabij de oogen staande, groefjes volkomen vlak, niet ingedrukt of uitgehold. 
