74 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
Dat ze door mieren bezocht werden, is juist karakteristiek 
voor schildluizen ; de mieren toch zijn evenzeer gesteld op de 
vloeibare excretie dezer dieren, als op die der bladluizen. 
Newstead geeft (in 1903) slechts ééne enkele vindplaats 
voor Gr. Brittan je op, n.l. Blean Woods, Herne, Kent, waar 
in 1897 vijf stuks bijeen verzameld werden. LlNDINGER 
vermeldt verscheidene landen, te weten: Bohemen, Duitsch- 
land, Engeland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Rusland, Tirol. 
In de „Naamlijst van inlandsche Coccidae” van P. VAN 
DER GOOT, Ent. Ber. Dl. 3, p. 285, 1 Sept. 1912, wordt 
de soort niet genoemd. Eene latere opgave in het Tijdschr. 
V. Ent. of de Ent. Ber. heb ik evenmin kunnen ontdekken. 
Tenzij dus opgave in een niet speciaal entomologisch 
periodiek mocht hebben plaats gevonden, mag men aan¬ 
nemen, dat dit merkwaardige dier nog niet als inlandsch 
vermeld is. 
Schovenhorst, Putten, Januari 1922. J. Th. OUDEMANS. 
Nieuwe Vondsten voor de Nederlandsche 
Coleopteren- fauna XXXIX. 
372. hydroponis pictus F. Exemplaren, bij welke de 
zwarte kleur op de achterhelft der dekschilden zich zoozeer 
heeft uitgebreid, dat van de gele teekening van het uiteinde 
nagenoeg niets meer over is en zelfs de gele zijrand daar 
ter plaatse verdwenen kan zijn, worden door ZIMMERMANN 
als a. arciiatus PANZ. beschouwd. Ik zag exemplaren uit 
Wouw, Halsteren en Well (Limb.). 
550 bis . Tomoglossa luteiconiis Er. Mr. D. Uytten- 
BOOGAART ving bij Valkenburg, Juni, twee exemplaren, 
van welke één voor mijne collectie bestemd werd, waarvoor 
mijn dank. In de beschrijving van het genus Tomoglossa 
zegt Kraatz (Naturgesch. d. Insect. Deutschl. 1858, p. 
343): „das dritte Glied (der Fühler) deutlich länger 
und kräftiger als das zweite”, dit is niet juist; zooals 
G ANGLBAUER („Die Käfer von Mitteleuropa” II 1895, p. 131) 
terecht zegt is: „das dritte viel schmäler und kürzer 
als das zweite”. De soort gelijkt zeer op eene kleine Phloeo- 
pora, van de grootte van Atheta analis Gray. 
