ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
75 
618 ter . Athcta punctipennis KR Pater F. RüSCHKAMP 
S. J ving één enkel exemplaar van deze uiterst zeldzame 
soort bij Valkenburg (L.), Mei, en was zoo vriendelijk, dit 
voor mijne collectie aan te bieden, waarvoor mijn dank. 
GanOLBAUER (I. c. p. 210) schrijft: „das zweite Glied (der 
Fühler) viel schlanker und etwas 1 ä n ge r 1 ) als das erste” ; 
dat is niet juist, wel wat Kraatz (I. c. p. 231) zegt : „das 
zweite Glied ist so lang aber feiner als das erste Glied, 
sehr gestreckt”. Het exemplaar is ongeveer 2'/ ä mm. lang. 
697. Myllaena gracilicornis Fairm & Ch. Bris , welke 
bij FaüVEL (Faune Gallo-rhénane p. 626) en ook in „Col. 
Neerl. 1 p. 248” duidelijk beschreven is, is niet synoniem 
met elongata KR., daar bij eerstgenoemde de dekschilden 
even lang als — of zelfs iets langer dan — bij elongata 
KR. daarentegen opvallend korter dan het halsschild zijn. 
Ganglbauer en Reitter noemen onze soort : elongata 
Matthews, maar geven voor deze (met 1 an ge re dekschil¬ 
den) eene onjuiste beschrijving, welke voor een deel met 
die van M. glauca AUBÉ (? Kcciatzi SHARP) verwisseld 
is. De soort is diep zwart ; de pooten meer of minder 
donkerbruin (knieën, uiteinde der schenen en de tarsen 
roodbruin), dus niet geheel roodgeel ; ook zijn de sprieten, 
behalve het Ie lid, donkerbruin, soms naar het uiteinde 
wat lichter, dus niet geheel bruingeel. Het eenige exem¬ 
plaar, dat ik uit Nederland zag, ontving ik, met mijn dank, 
van Dr. A. Reclaire, uit Hilversum, Mei. De in : Entomol. 
Bericht. No. 20, in de Tweede Lijst (in Tijdschr. v. Entom. 
XLVII, pag. 173) en in Col. Neerl. III. p. 107 vermelde 
vindplaatsen duiden op de soort : 697bis M. elongata KR., 
welke aan gracilicornis zeer naverwant, maar iets kleiner 
is. Ganglbauer en Reitter noemen nu deze : gracili¬ 
cornis Fairm. & Ch. Bris. (= elongata KR. non Matth.) 
wat niet juist is; FAUVEL vermeldt deze in ’t geheel niet. 
Deze soort is eveneens diepzwart, met pekbruine sprieten 
en grootendeels donkere pooten met lichtere tarsen ; maar 
de dekschilden zijn opvallend korter dan het halsschild. 
De beschrijving door KRAATZ (Naturgesch. d. Ins. Deutschl. 
1858) van zijne M. elongata is volkomen juist, ook die van 
1) In mijne Coleoptera Neerlandica I, blz. 209, schreef ook ik. ten onrechte: „het 
tweede lid langer dan het eerste”. 
