78 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
de kern van het zaad tot aan de binnenste zaadhuid toe 
uitgevreten te zijn en is dit dus niet meer voor ontkieming 
vatbaar. Overblijfselen van eene prooi of een gastheer werden 
nooit aangetroffen ; alleen afgestroopte huidjes van de 
Megastigmus- larve en -pop, benevens uitwerpselen, onbe¬ 
twistbaar van plantaardige afkomst, dus wel van de larve 
zelf. Hieruit volgt, dat Megastigmus geen parasiet is, doch 
zelf het zaad aantast. 
De volkomen insecten kwamen bij WACHTL te voorschijn 
tusschen 30 Maart en 4 Mei, bij mij tusschen 5 en 12 Mei 
(1914). Daar ik de dieren voor het eerst op 5 Mei ontdekte 
en toen behalve levende ook doode voorwerpen tusschen het 
zaad aantrof, moet men aannemen, dat het uitkomen reeds 
vóór 5 Mei begonnen was. 
Merkwaardig is deze phytophage levenswijze voor een 
dier, dat tot de Chalcididen behoort, welke over het algemeen 
dierlijke parasieten zijn. Wij kennen echter reeds andere 
uitzonderingen, zoo b.v. het aan Gramineeën galvormende 
genus Isosoma (Eurytoniinae), en bovendien, volgens 
W ACHTL, enkele andere Megastigmus- soorten. 
Een der naaste verwanten van Megastigmus is het 
bekende genus Tory mus , waartoe de prachtige goudgroene 
sluipwespjes met lange legboor behooren, die dikwijls in 
menigte uit eiken-, rozen- en andere gallen te voorschijn 
komen ; dat zijn echter echte parasieten. Bij Megastigmus 
is de legboor vrij sterk opwaarts gebogen. 
Schovenhorst, Putten, Februari 1922. J. Th. OüDEMANS. 
De Wespen-enquête 192L 
In No. 122 der Ent. Ber., p. 31, verzocht ik, rnede- 
deelingen te mogen ontvangen omtrent het veelvuldig 
voorkomen van wespen in Nederland in 1921. Ik stelde 
deze vraag ook in „de Levende Natuur”, en daaruit werd 
zij door verschillende dagbladen overgenomen. Het aantal 
antwoorden was overweldigend ; wel een bewijs, dat de 
indruk, dien het wespenheir den vorigen zomer op de 
menschen gemaakt heeft, groot geweest is. Uit alle deelen 
des lands kwamen de tijdingen binnen en bleek daaruit, 
dat de wespen in 1921 zóó talrijk waren, en zooveel last 
