ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN, 
119 
Berlese afgebeeld is, doch slanker. Hoe komt het dan, dat 
KOCH eene afbeelding leverde, waaruit men zou moeten 
opmaken, dat zijn humilis een langen palp-tibia-klauw bezit? 
Wel, beziet men mijne figuren 23, 27 en 32, dan bemerkt men, 
dat de palpübia naast den zeer kleinen klauw een lang tastbaar 
draagt, dat KOCH beslist misleid heeft. Mijn besluit is 
derhalve, dat de huniilis van KOCH, BERLESE, Canestrini 
en OUDEMANS hetzelfde dier voorstellen, en dat dit tot 
het genus Raphignathus DUGèS 1834 behoort. 
4. Raphignathus cerasinus C. L. KOCH 1838 — Caügoniis 
cerasinus C. L. KOCH, Deu. Cr. Myr. Ar. 20-16. Naar 
de inplanting der pooten te oordeelen, is dit een echte 
Raphignathus. BERLESE indentificeert haar ten onrechte met 
zijn eigen cerasinus (— ruberrimus DUGÈS). Zie hierboven, 
p. 117 sub 1. 
5. Raphignathus impressus C. L. KOCH. 1838 — Cali- 
gonus impressus C. L. KOCH. Deu. Cr. Myr. Ar. 20, 17. 
BERLESE indentificeert ook deze soort met zijn eigen 
cerasinus (— ruberrimus DUGÈS). Hierin kan ik hem even¬ 
min volgen, daar KOCH geen „Vorder-” en „Hinterleib” 
onderscheidt en de palpen „etwas dick” doemt. Veelmeer 
ben ik geneigd, KOCH’s impressus met BERLESE’ s petrobius 
te indentificeeren. Men zie de volgende vergelijking: 
impressus. 
Klein, fast regelmässig oval 
Hinten etwas flach zuge¬ 
spitzt, vorn schärfer spitz. 
(Geen onderscheid tusschen 
pro- en opisthosoma.) 
Die Beine kürzer als der 
Körper. 
Die Taster etwas dick. 
Die Augen ziemlich nahe 
an den Schultern. 
petrobius. 
(Klein, bijna regelmatig 
ovaal). 7 
Corpus praecipue postice 
latum. 
Antico cum abdomine con- 
fuso; sulco cephalothora- 
cem ab antico seiungenti, 
subnullo. 
(Pooten korter dan het 
lichaam), 
Palpi crassiusculi. 
(De oogen vlak bij de schou¬ 
ders). 
