ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
155 
corporis parum curtioribus. (Vidi exempla typica)”. Ik 
twijfel er geen oogenblik aan, dat Berlese de type-exem- 
plaren zag, maar wèi betwijfel ik sterk zijne conclusie. 
Immers, Berlese’s piger is — segnis; en deze heeft sterk 
gekromde, gladde borstels, terwijl anauniensis korte, rechte, 
distaai fijn behaarde borstels draagt. Ook in den tekst 
leest men : „Setole piuttosto tozze, di media lunghezza, 
quasi tutte pennate”. 
2. Podaia curtipilus Berl. 1888. — Synoniemen: 
Rapignathus curtipilus Berl. 1888 Ac. Myr. Scorp. Ital. 
50, 4. — Idem R. CAN. 1890 in G. Can, Prosp .Acarof. 
tal. V. 4, p. 446. — Idem BERL. 1893 Or do Prost, 
p. 51. — Idem BERL. 1910 in Red ia, v. 6, p. 204. 
3. Podaia scutatus HALBERT 1920. — Synoniem: Rha- 
phignathus scutatus Halbert 1920 in Proc. Roy. Irish 
Acad. v. 35, Sect. B, n. 7, p. 112, 142, t. 23, f. 26 a, b. 
4. Podaia deliensis OUDMS. 1922.— Synoniem: (Raphi- 
gnathus) deliensis OUDMS.1922 in Eut. Ber. v 6, n. 127, p. 110. 
5. Podaia walchi OUDMS. 1922. — Synoniem: ( Raphi- 
gnathus) walchi OUDMS. 1922 in Ent. Ber. v. 6, n. 127, p. 111. 
[Gen, Stigmaeopsis BANKS 1917 in Ent. News, v. 28, 
p. 195, type celarius BANKS 1917. Het komt mij voor, dat 
deze spinnende mijt tot de Tetranychidae behoort.] 
Zoo ziet men, welk eene schromelijke verwarring in de 
systematische Acarologie heerscht. KRAMER, CANESTRINI, 
BERLESE en andere vooraanstaande acarologen, ook onder- 
geteekende, zijn allen daaraan schuld, Ik heb mij sedert 
eenigen tijd de moeite gegeven, de systematiek der Acari 
grondig te herzien. Zie o. a Archiv für Naturgeschichte, 
79. Jahrg. 1913, Abt. A. Hft, 10, p. 51—61. Ik hoop er 
mede door te gaan. 
Rectificatie. In Ent. Ber. v. 6, n. 128 p. 114 staat: 
Schöngastia salmi OUDMS. 1912. — Men leze: 1922. 
Arnhem. 
A. C. OUDEMANS. 
