ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
201 
voorhelft of, behalve den rand, aan het uiteinde geheel donker 
gekleurd; in de tusschenruimten, aan de basis, wit, geelwit 
of rossig behaard; over het midden en naar het uiteinde 
met eenige, meer of minder duidelijke, dito vlekjes, zoo ook 
aan het uiteinde aldus behaard ; soms ontbreken die vlekjes 
totaal; ook kan de lichte beharing, soms wat breed, langs 
den naad, tot aan het uiteinde doorloopen. Veelal is het 
midden van het halsschild veel donkerder dan de rest van 
het lichaam. Onderzijde geheel roodachtig of het geheele 
sternum donker gekleurd. Pygidium roodbruin, aan de 
basis en gedeeltelijk ook over het midden meer of minder 
licht behaard. Voor- en middelpooten licht roodgeel, achter- 
pooten meer roodbruin. Sommige exemplaren zijn nagenoeg 
totaal lichtrood of geelrood. 
* 
Achterdijen sterk verbreed en aan de buitenzijde gewelfd; 
op den onderkant, tot het inleggen der schenen, gegroefd 
en nabij het uiteinde, aan den buitenrand, iets uitgebogen ; 
daartegenover, aan den binnenkant, met een spitsen tand. 
Achterschenen ook tamelijk breed, het eerste tarslid gebogen. 
Middelschenen bij het aan den binnenrand van het uiteinde 
met een doorntje. Onderzijde en pooten fijn grauw behaard. 
Lengte ongeveer 2—3 mm. 
Evenals chinensis L. en ornatns Bohem., moet ook deze 
soort tot het eigenlijke genus Bnichus L., en niet tot Pachy- 
rneriis Thunb. of Caryobonis Schönh. gerekend worden 
(zie: Col. Neerl. III, p. 499). 
Den Haag. Ed. EVERTS. 
Acarologische Aantcckcningen LXXIIL 
Rosensteinia nov. gen. Nils Rosen von Rosenstein 
spreekt in zijn Underrättelse om Barns Sjukdomar 
och deras Bote- mede 1, Stockholm 1764, uitvoerig over 
den accirus — Acarus siro L. 1758 (—Sarcoptes scabieiL. 
autorum). — Dit genus behoort tot de Canestriniidae. Type 
Rosensteinia sieversi OUDMS. 1923; zie beneden. 
Diagnose: Idiosoma langer dan breed, bijna vierhoekig 
