ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
215 
Het lichaam is eenigszins lang-ovaal, tamelijk 
glanzig, zwart. Dekschilden aan het uiteinde 
helder rood, welke kleur zich soms over het 
grootste gedeelte van de oppervlakte uitbreidt ; 
dicht—, op het halsschild fijner bestippeld ; 
fijn grijs behaard. Halsschild aan weerszijden 
en voor het schildje met een wit schubvlekje, 
zoo ook de dekschilden met drie, uit witte 
schubvlekjes bestaande, als ’t ware onderbroken, 
dwarsbanden ; soms staan de witte schubvlekjes 
der voorste twee banden op smallen, rooden 
grond, als ’t ware op roode dwarsbanden. 
De witte schubjes zijn langpuntig en niet, als 
bij Anthrenus, dicht aaneengesloten, maar 
met vrije uiteinden, los samengepakt. Sprieten 
en pooten rood. Sprietknots breed-ovaal en 
plat, 3-ledig; het eindlid bijna tweemaal zoo lang 
als de twee voorafgaande, zeer korte leedjes. 
Verschil in de sprieten bij en $ zag Arrow 
niet. De sprieten en de vrij lange pooten 
kunnen niet zoo volkomen als bij Anthrenus, 
in daarvoor bestemde uithollingen in de 
episternen ingelegd worden. Mijne exemplaren 
zijn 2— 2 l l 2 mm. lang; Arrow schrijft 3 mm. 
Op blz. 282. Heterocerus flexuosus Steph. (1753). Exem¬ 
plaren bij welke de dekschilden zwart en 
totaal ongevlekt zijn, werden door Rey tot 
eene a. ma u rus gerekend. 
„ „ 294 Sphaeridium iunatum F. (1828bis). De var. 
piet um Ménétr. uit den Caucasus (ik bezit 
een exemplaar van Reitter) is niet scherp van 
het type te onderscheiden. Een volkomen 
daarmede overeenstemmend exemplaar zag ik 
uit den Haag en een tusschenvorm uit Nijmegen. 
De uitbreiding van de stroogele topvlek reikt 
nu eens wat verder, dan eens wat minder ver 
naar voren. Vervalt als var. of ab. 
„ „ 299. Ochthebius exaratus Muls. (1857ter). Met 
dank ontving ik een exemplaar, door den heer 
P. van der Wiel, bij Doorwerth, April, gevangen. 
