ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
217 
Donov. zijn. Door meerdere auteurs en ook 
in mijne Co!. Neerl. II p. 202 wordt gesproken 
van „dekschilden zelden met geelwitte vlekken”. 
In l.c. sprak ik van een zwak aangeduiden, 
giasachtigen dwarsband achter het midden der 
dekschilden, in de opvatting, dat, wanneer van 
twee lichte vlekken gesproken wordt, deze twee 
voor de beide dekschilden te zamen gelden, wat 
ook door Paul Kuhnt in zijne Illustr. Bestimm. 
Tabellen 1913, blz.467fig. 16 duidelijk is afgebeeld. 
Op blz. 369. SitodrepapaniceaL.(2189). Ongewoongroote 
exemplaren werden als ireos Rey, ongewoon 
kleine exemplaren als pu sill a Gyll. geduid. 
„ „ 394. AnthicusantherinusL. (2304). In tegenstelling 
van wat ik in Col. Neerl. II. blz. 322 schreef, 
vertoonen de meeste inlandsche exemplaren 
roodbruine of geelachtige schenen; de dijen 
en sprieten zijn zwart (type). Bij een exemplaar 
van het type, uit Scheveningen, is de achterste 
roode band zeer smal en weinig duidelijk. 
Dan komen exemplaren voor, bij welke de 
schenen wat donkerder zijn. Bij een exemplaar 
uit Spaarndam (door de vriendelijkheid van 
den Heer J. Broerse ontvangen) zijn ook de 
schenen zwart en de achterste roode vlekken 
« 
op de dekschilden zeer flauw aangeduid; de 
voorste vlek is meer tot de schouders beperkt 
(var. b. de Marseul). Bij een exemplaar uit 
Middelburg, dat tot de a. semitestaceiis Pic 
overgaat, zijn de sprieten en pooten geheel 
geelrood, de schoudervlekken meer uitgebreid 
(var. a. de Marseul). 
„ „ 407. Leptura cerambyciformis Schrnk. (2338). 
Van den Heer P. van der Wiel ontving ik, 
met mijn dank, de a. bescidica Reitt. (op 
Aegopodium) en de a. sexpunctata Muls. 
(op Valeriana), uit Winterswijk, Juni. 
„ „ 412. Callidium aeneum de Geer (sub-gen. Calli- 
dostola Reitt., (2368bis). De Heer C.J. Dixon 
ving, bij Loosduinen, een $ op planken, uit 
