ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
221 
schilden lange, opvallend sterk opgerichte haren, 
welke veel langer zijn dan de breedte eener 
tusschenruimte ; ook bestaat bij beiden sexueel- 
dimorphisme. Behalve Keys (zie : Col. Neerl. III. 
p. 531 noot 5) geeft ook J. Sainte Claire Deville 
(Suppl, au Vol. VI de la Faune du Bassin de 
la Seine, par feu L. Bedel) een overzicht van 
de verschilpunten beider soorten, met welker 
beschrijvingen en het materiaal in mijne collectie, 
ik hierbij het volgende overzicht geef: 
Eene in grootte zeer veranderlijke soort, bij 
welke de gemiddelde lengte opvallend meer 
is dan bij duplicatus. Gewoonlijk donkerder 
gekleurd, van pikzwart tot nagenoeg zwart, ook 
wel kastanjebruin en bij immature exemplaren 
zelfs licht roodbruin. Oogen wat meer uitpuilend. 
Pooten iets langer en dunner, bij het d* de 
voordijen vrij sterk, de middel- en achterdijen 
matiger verdikt. Halsschild smaller dan de 
dekschilden, bij het o* veel meer ontwikkeld 
dan bij het $, even lang als breed, met eenigszins 
halfcirkelvormig afgeronde, naar voren conver- 
geerende zijden. Dekschilden vrij lang-ovaal, 
bij het cT meer dan tweemaal zoo lang als 
breed ; bij het $ aan de basis wat meer afgeknot 
dan bij duplicatus, waardoor de schouder- 
hoeken duidelijker aangeduid zijn; bij groote 
$$ zijn de tusschenruimten volkomen vlak, 
bij kleinere $$ en bij de dV iets gewelfd. 
Lengte ruim 3-4 mm. Zou op Ranunculus 
bulbosus L. leven. Behalve de reeds (l.c. III en II 
p. 576) vermelde vindplaatsen, zag ik uit 
Zuid-Limburg slechts één enkel exemplaar 
(Heerlen). Ook in Frankrijk, Engeland, Dene¬ 
marken, Z.-W. Noorwegen. In de collectie 
van Dr. A. Reclaire zag ik ook exemplaren 
uit Leipzig . pellucidus Bohem. 
Kleiner dan pellucidus, gemiddeld 3 mm., 
bij uitzondering slechts 2 J / 2 mm.; ook naar ver¬ 
houding wat korter en breeder, met krachtiger 
