238 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
(Ent. Ber. VI, No. 125, 1 Mei 1922). Op pag. 70 had ik 
een Eapteryx spec.?, van den heer Scliuyt uit Amerongen 
ontvangen, als f. n. sp. vermeld en kort beschreven. Naar 
aanleiding daarvan schreef hij mij, dat de soort wel kon 
zijn Eupteryx pictilis Stal 1853. Het gelukte mij nog 
niet, de origineele beschrijving meester te worden, wel 
vond ik in J. Sa hl berg „öfversigt af Finlands och den 
Skandinavinska halföns Cicadariae,” 1871, p. 198 een 
goede beschrijving van deze soort, waaruit mij blijkt, dat 
deze onderstelling juist is. Het exemplaar is een wijfje. 
De soort komt voor op boschbes en was, volgens den 
Catalogus van Os h an in, gevonden in Skandinavië (Noor¬ 
wegen en Zweden), Noord- en Midden-Rusland, Helvetia. 
Het is dus weder een aanwinst voor onze boreale fauna.’) 
Voor zijn opmerking ben ik den Heer Jensen Haarup 
zeer erkentelijk. 
Amsterdam. D. Mac OlLLAVRY. 
Een afdoend middel tegen beschadiging van 
wollen stoffen en pelterijen door motlarven* 
De Berlijnsche hoogleeraar Dr. A. Hase zond mij 
eenigen tijd geleden een separatum van een in het tijdschrift 
„Desinfektion” verschenen artikel van zijne hand over 
bovenstaand onderwerp. 
Uit deze verhandeling blijkt, dat Prof. Hase na lang 
zoeken er in geslaagd is een middel te vinden tot bestrijding der 
voor de garderobes zoo schadelijke kleermotten. Tot in 
de kleinste details wordt in genoemd geschrift het resultaat 
zijner onderzoekingen aan het licht gebracht. 
Het bestrijdingsmiddel is een ademhalingsgift en heet 
Hexachlorethan (C 2 Cl 6). Van kamfer en naphtaline 
onderscheidt het zich doordat het, eene ware insecticide 
1) H o 1 d h a u s, Kritisches Verzeichniss der horeo-alpinen Tierforinen (Glazialrelikte) 
der mittel- und südeuropäischen Hochgebirge. Annalen des K.K. Naturhist Hofmuseuins, 
Bd. XXVI, Wien. 1012, p. .‘>99 4-»0, zegt op p. 429: 
„Die Zahl der boreoalpinen Rhynehoten ist sehr gering. Allerdings sind unsere 
faunistischen Kenntnisse vielfach noch recht lückenhaft und so wäre es möglich, dass 
sich späterhin noch einige weitere Arten, über deren geographische Verbreitung wir 
gegenwärtig keine ausreichenden Daten besitzen, als boreo-alpin erweisen. Zu achten 
wäre in dieser Hinsicht auf die Gattung Saida, auf die Homopterenarten Eupteryx 
pictilis Stal und A p h a 1 a r a a f f i n i s Zett., endlich auf Orthezia cataphracta 
Olafs, und Chernies sibiricus Chol.” 
