ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
243 
Boekbespreking* 
Becker, Th. Dipteroiogische Studien. Dolichopodinae 
der Indo-Australischen Region. Capita Zoologica, I, Afl. 4, 
1922, 247 pp. en 222 fig. op 19 pl. 4°. Prijs f 24. 
Bijzonder genoegen doet het mij, dat dit gedeelte van 
Becker’s bewerking der Dolichopodidae in een onzer Neder- 
landsche tijdschriften plaats heeft kunnen vinden, wat ook 
daarom van belang is, omdat zoovele erin behandelde soorten 
uit Insulinde afkomstig zijn, of met groote waarschijnlijkheid 
aldaar nog gevonden zullen worden. Met Becker’s gewone 
nauwkeurigheid zijn de talrijke beschrijvingen der nieuwe 
soorten en de bestemmingstabellen vervaardigd. Vooral uit 
Formosa en van Nieuw-Guinea is er veel nieuws. De 395 
soorten zijn over 40 geslachten verdeeld; hiervan zijn er 24 
ook palaearctisch bekend, book uit Amerika, 10 zijn tot het 
behandelde gebied beperkt. Evenals in tropisch Amerika, 
zijn de Chrysosomatinae zeer overwegend, terwijl de Doli¬ 
chopodinae meer in het palaearctische gebied thuis behooren. 
In dit werk zijn van het geslacht Dolichojms slechts 4 soorten 
vermeld ; de 11 door WALKER beschrevene, waarvan 7 slechts 
in de vrouwelijke sexe, zijn grootendeels onherkenbaar en 
behooren waarschijnlijk ten deele tot andere genera. Herco- 
sto/nus, welk bekend genus BECKER met Gymnopternus 
te zamen vat, is door 30 soorten vertegenwoordigd. Rijk 
aan soorten zijn in het gebied verder Medetenis (14 soorten), 
Diaphorus (31), Sympycnns (29), Chrysosoma (119), Sciopus 
(36). Het van mij afkomstige genus Chaetogonopteron behoort 
volgens BECKER, ondanks het Sf/ 0 /w.s-achtige aderbeloop van 
het d*, in de nabijheid van Sympycnns , dus tot de Campsi- 
cneminen, evenals mijn genus Hadromerellci, dat ik zelf reeds 
bij Sympycnns plaatste. Genera incertae sedis zijn Ostenia 
HUTTON en Aphrosylopins Lamb. Op de 19 platen zijn 
vooral afbeeldingen van vleugels en van hypopygia te vinden, 
voorts o.a. de voor de Sympycnns- soorten dikwijls zoo ken¬ 
merkende achtertarsen der tfg. 
In het register der genera zijn een paar drukfouten blijven 
staan : Hydromerella voor Madromerella en Chaetogenepteron 
voor Chaetogonopteron ; van Porphyrops en Diaphorns is 
Meioen natuurlijk de auteur. 
