ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
251 
In de benaming van mycophagus en kramerii heerscht 
nog steeds verwarring, niettegenstaande ik reeds in 1905 
daarop wees (Ent. Ber. v. 1, p. 223). Men vergelijke de 
beschrijving, die BERLESE in Att. R. 1st. Ven. Sei. Lett. 
Art. s. 5, v. 8, 1881 van den hypopusvorm van kramerii 
geeft, met de beschrijving en afbeelding, die MICHAEL 
(Brit. Tyrogi. v. 2, 1903, p. 113 115, t. 34) van den 
hypopusvorm van zijn mycophagus geeft, om in te zien, 
dat die twee soorten identiek zijn, niet — mycophagus 
MÉGNIN 1874! Merkwaardig is, dat BERLESE zelf de dupe 
geworden is van Michael’s vergissing (zie Red ia v. 15, 
p. 262), zoodat, waar hij thans mycophagus schrijft, men 
kramerii lezen moet! 
Derhalve: Subgenus Calóglpyhus Berl. 1923, type 
kramerii BERL. 1881. Diagnose: Binnenste haren der 
propodosomatale dwarsrij korter dan de buitenste; nuchaal- 
haartjes dorsaal, bij de trochanteres, klein, glad. — Hiertoe 
behooren ook mycophagus MÉGNIN 1874, ovatus TROUPEAU 
1878, agilis Can. 1888, robustipes Berl. (ubi ?), spelaeus 
Berl. 1923. 
5. Subgenus Pachyglyphus BERL. 1923. Geen diagnose! 
Maar type Tyroglyphus per grandis BERL. 1910, waarvan de 
diagnose echter slechts twee regels beslaat, dus totaal 
onvoldoende is. 
6. Subgenus Lagenóglyphus BERL. 1923. Geen diagnose! 
Maar type Tyroglyphus lammer manui Berl. (ubi descriptio?) 
De hypopus van Tyroglyphus farinae L. 1758. In 
mijne Notes on Acari Vilth Series (in Tijd s. Ent. v. 46, 
p. 13, Juli 1903) zeide ik, dat ik ontving „many thousands 
of hypopi of a very Glycyphagus”. — In mijne A c a r ol. A a n t. 
VIII (in Ent. Ber. v. 1, p. 102, Nov. 1903) gaf ik eene 
korte diagnose van dien hypopusvorm onder den naam 
van Aleurobius farinae L., zeker ervan zijnde, dat ik mij 
vergist had. — In mijne Notes on Acari Xllth Series 
(in Tijds. Ned. Dierk. Ver. s. 2, v. 8, p. 207, Jan. 1905) 
gaf ik van hem eene beschrijving en eene afbeelding in t. 
8, f. 14, 15. — Toen bemerkte ik, dat MICHAEL (B r i t. Ty r o gl. 
v. 1, p. 156, 1901) ons vertelt, dat hij erin geslaagd is, den 
hypopusvorm van Tyroglyphus longior Gerv. 1844 (= dirni- 
diatus Herm. 1804) te kwee ken. Hij beschrijft hem 
