ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
255 
dus als synoniem van Tyroglyphus Latr. 1796. De ont¬ 
dekking van Hanna Schulze is dus van dubbele waarde. 
De beteekenis van den vorm van den hypopus 
voor de bepaling der verwantschap. Uit het boven¬ 
staande blijkt, dat twee verschillend gevormde hypopi tot 
twee zeer naverwante soorten behooren kunnen. Zoo is het 
ooi: bij mycophagus MÉON en kramerii Berl. (— myco- 
phctgus MICHAEL); hunne hypopi verschillen aanzienlijk. 
Maar, wanneer twee hypopi wèl gelijk gevormd zijn, dan 
mogen wij, mijns inziens, wè! daaruit besluiten, dat zij tot 
zeer naverwante soorten behooren. Die van f arris en para- 
doxa gelijken zeer veel op elkander; zoo ook die va w farinae 
en sumatrensis. Ook kunnen hypopi van twee naverwante 
genera op elkander gelijken, e. g. die van Chaetodactylus 
RONDANI 1866 en Sennertia OUDMS 1905. 
Mijne nieuwste ontdekking. In mijn Analytical 
Key for the Classification of Families and Genera 
of Diacrotricha OUDMS. 1906 (in Ent. Ber. v. 6, 
no. 135, p. 226-235) schreef ik, p. 228, bij Tyroglyphidae : 
„A. 1. With propodosomatic shield; not yet found”. 
Weinig dacht ik aan de mogelijkheid, dat zóó spoedig 
eene soort met schildje gevonden worden zoude. Nog 
minder daaraan, dat ik zelf de vondst zou doen. Maar 
allerminst aan het feit, dat Tyroglyphus farinae L. 1758, 
de type van het genus Tyroglyphus Latr. 1796, een schildje 
rijk is. Ik vond ook andere, en wel de meest gewone 
soorten, van een schildje voorzien. De tijd ontbreekt mij, 
om het onderzoek voort te zetten. Mijn „Analytical 
Key” ondergaat door deze ontdekking eene belangrijke 
wijziging. 
Monieziella trifolium Oudms. 1901. Onder den naam 
van Tyroglyphus trifolium (in Tijds. Ned. Dierk. Ver. 
s. 2, v. 7, p. 86, t. 3, f. 57—61) beschreef ik en beeldde 
ik eene Nympha van deze soort af. Daar mij het <ƒ 
onbekend is, zoo is de plaatsing in het genus Monieziella‘ 
BERL. 1898 provisorisch. Verdere kenmerken, dan de l.c. 
genoemde, zijn: 1. de klauwen hebben op het midden 
van hunne ventrale zijde een knobbeltje. 2. de dwarsrij 
van haren op het propodosoma bestaat uit 4, niet uit 2, 
haren, maar het binnenst paar is uiterst klein. 3. Ook op 
