266 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN 
Rhizoglyphus (Oudemans in Ent. Ber. v. 4. n. 88. p. 268). 
Daar komt nog bij, dat MICHAEL (Brit. Tyrogl. v. 2. p. 
81) zegt: „It is perfectly true that Rhizoglyphus has not any 
caroncle, but in some Tyroglyphi the car oncle is so rudi¬ 
mentary that it can scarcely be said to exist at all” en, bij 
behandeling van het genus Tyroglyphus (p. 102): „no 
dimorphism of the males”. 
Bij Rhizoglyphus dujardinii vond ik eerst zeer kleine 
carunculae; ik twijfelde er zelfs aan, of ik ze wel als zoo¬ 
danig mocht aanzien; maar, na (voor een ander doel) 
behandeling met 1 °/ 0 kali causticum, kwamen de carunculae 
prachtig te voorschijn! 
Bij Eberhardia agilis zijn beslist carunculae aanwezig, 
ofschoon Michael die soort tot Rhizoglyphus rekent, dat, 
zooals wij zagen, volgens hem, „has not any caroncle”. 
Het onderscheid tusschen Tyroglyphus en Rhizoglyphus 
moet men dus niet in de al of niet aanwezigheid van eene 
caruncula zoeken. „No dimorphism of the males” gaat, 
zooals wij zagen, ook niet meer op. De Rhizoglyphidae 
kent men aan de korte, sterk gedoomde pooten. 
Eberhardia Oudms. 1924. J. P. Eberhard, Versuch 
eines neuen Entwurf der Thiergeschichte. Nebst 
ein Anhang, etc., etc. Halle 1768, handelt ook over Acari. 
In mijn Analytical Key (in Ent. Ber. v. 6. n. 135. 
p. 230) vindt men van dat genus de volgende diagnose: 
„Tyroglyphus- shaped; skin smooth; mandibels chelate; 
ambulacra with sissile claw only; no propodosomatic shield; 
line of demarcation on the usual place; <g without suckers 
on tarsus IV, but with anal suckers; mandibels and legs 
slender”. Type Rhizoglyphus agilis Mich. 1903. 
Toen ik die diagnose opstelde, ging ik af op gegevens, 
die Michael van de type-soort verstrekt (Brit. Tyrogl. 
v. 2. p. 96-99 en tab. 26 en 32). 
Door bemiddeling van het Instituut voor Plantenziekten 
te Buitenzorg kreeg ik eene groote hoeveelheid Acari , 
die „sweet-potato cutlings” aantastten, welke uit Manilla 
afkomstig waren. De meeste waren Tyroglpyhus kramerii 
