ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
283 
op de dekschilden kunnen een aantal vlekjes 
ontbreken. 
Op blz. 277. Simplocaria m etal lica Strm. Onder mijne 
exemplaren van S. semisttiata F. vond ik 
een exemplaar uit Arnhem, voor vele jaren 
van een leerling der Haagsche H. Burgerschool 
gekregen. 
„ „ 278. Simplocaria maculosa Er. Evenzoo een 
afgewreven exemplaar uit St. Pieter, April, 
(ex coli. Maurissen), dat overigens geheel 
aan de beschrijving beantwoordt. 
„ „ 287. Philhydrus rectus j. Sahlb. Volgens 
J. Ste. Claire Deville zou deze, uit het hooge 
Noorden van Europa en van de hooge bergen 
beschrevene soort, de meest gewone in ons 
gebied zijn, terwijl de bij alle auteurs vermelde 
P. aifinis Thunb. (marginellus Thoms., nee 
F.) zeer algemeen is in Noord-Europa en ook 
op hooge bergen in Frankrijk (Vogezen, Jura, 
Auvergne), op veenderijen in Sphagnum. Met 
P. rectus zijn, volgens Deville synoniem : 
minutus Bedel en ovalis (part.) Ganglb., 
welke laatste door Oanglbauer als ovalis 
Thoms. = Cymbiodyta marginella F. ver¬ 
meld is. Bij het nazien der Nederlandsche 
exemplaren in mijne collectie kom ik tot de 
conclusie dat wij beide vormen hebben ; maar 
affinis Thunb. veel meer dan rectus J. Sahlb., 
van welke laatste ik exemplaren bezit uit 
Assen en St. Pieter bij Maastricht. Of hier 
van twee soorten sprake is betwijfel ik zeer, 
m.i. gaan die twee in elkaar over en is het 
de vraag of men zelfs van eene aberr. kanspreken. 
Beiden zouden zich aldus onderscheiden : 
Dekschilden bruin, over den gelen naad- 
zoom meestal iets donkerder ; langs den 
zijrand opvallend lichter. Het laatste tasterlid 
geheel of grootendeels zwart. Kop meestal 
geheel zwart, zelden met een smal geel vlekje 
