ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
297 
kweekte haar uit denzelfden gastheer en de Fransche hoog- 
leeraar PAUL Marchal schrijft in de Annales de la Société 
Entomologique de France van 1Q00 op pag. 106 van 
D. boiicheanus sprekende: 
le Obtenu en nombre des larves de Galleria mellonella L. 
2e Obtenu en grande abondance des chenilles de Sitroga 
cerealella (Alucite) ; éclosion en avril 1898. 
De tweede hiervoor genoemde parasiet van de wasmot: 
Angitia chrysosticta Gmel., is eene Ichneumonide en behoort 
tot de onderfamilie Ophioninae , tribus Campoplegini. Hoewel 
de leden dezer groep meestal moeilijk te onderscheiden zijn, 
maakt Angitia chrysosticta daarop eene uitzondering, althans 
wanneer men typische exemplaren voor zich heeft, d.w. z. 
dezulke, welke het kenmerk vertoonen, waaraan de soort 
haar naam ontleent, namelijk roodachtige vlekjes aan weers¬ 
zijden van het 2e en 3e achterlijfssegment. In mijne collectie 
bevinden zich exemplaren, aan welker achterlijf zelfs geen 
spoor van genoemde vlekjes te ontdekken is. Generieke 
kenmerken zijn o.a. het niet gebroken zijn van den nervellus 
van den achtervleugel en eene steile, bijna verticale vena 
basalis, terwijl de species zich nog onderscheidt door korte 
wangen, een aan het achtereinde uitgerand 6e achterlijfs¬ 
segment bij het $, en lichtgekleurde pooten, waarvan alleen 
de stroogele achterschenen boven de basis en aan den top 
rondom donker geteekend en de achtertarsen, met uitzondering 
van de lichtgele basis van den metatarsus, donker getint zijn. 
Ook van deze sluipwesp vermeldt de literatuur tal van 
hospites en wel hoofdzakelijk Microlepidoptera. Dat zij 
ook bij wasmotlarven parasiteert, schijnt tot nu toe onbekend 
te zijn geweest. 
Bovengenoemde Heer VAN GlERSBERGEN was zoo 
vriendelijk mij, op mijn verzoek, nadere bijzonderheden 
aangaande zijne kweekingen mede te deelen. 
„In 1923 kwam Angitia in Wageningen veelvuldig voor”, 
schrijft de Heer v. G. mij. „Uit een kweek van 123 was¬ 
motlarven verschenen tot einde juli een 60-tal Angitia’s. 
De meeste dezer wespjes kwamen later om in eene, in 
een belendend vertrek staande, schaal met vloeibaren honing. 
Nadat ik hieruit een 42-tal exemplaren had opgevischt vlogen 
er pog verscheidene rond”. 
