ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
315 
was zeer talrijk Holocentropus picicornis Steph., met zijn 
eenkleurige variëteit aiiratus Kolenati (door ALBARDA nog 
als aparte soort opgenoemd), waarvan ik indertijd van 
VAN DER Sleen, eveneens uit het Naardermeer, de larven 
ontving. Dan, waarschijnlijk, Agraylea multipunctata Curtis. 
De exemplaren zijn te slecht om geheel zeker te zijn. 
Verder werden aangetroffen Microvelia pygmaea Duf. (onge¬ 
vleugeld), larven van Nancoris cimicoides L. en Notonecta 
glaucus L.*), eenige nog ongedetermineerde immature Corixa's 
en Cymatia coleoptrata F. met haar larve. Een kleine 
groene Jasside (Hom.) is wel gevangen, maar te loor gegaan. 
Eindelijk werden nog waargenomen twee soorten Hymeno- 
ptera en van Coleoptera talrijke Oalerucella nytnphaeae L. 
(meest de donkere vorm), benevens eenige Donacia's en 
sommige toevallige vondsten, zooals Sitona flavescens Mrsh. 
Nunspeet, 18 Aug. 1924. Dr. D. MAC GlLLAVRY. 
Dianthoecia-rupsen* 
Bij opkweeking van eenige Dianthoecia- rupsen, en wel 
van Dianthoecia capsincola Hb., deed ik eenige waar¬ 
nemingen van biologischen aard, die ik van genoegzaam 
belang acht, om in deze Berichten te vermelden. 
Zooals bekend is, voeden deze rupsen zich met het loof, 
later met het zaad van Melandrium-soorten (Koekoeksbloem). 
Ik vond haar, reeds vrij ver volwassen, in de zaadbollen 
van Melandrium rubrum Grcke. (=Lychnis diurna Sibth.). 
Aanvankelijk verhuisden mijn rupsen, nadat de zaadbol 
waarin zij zich bevonden was leeggegeten, telkens naar een 
nieuwen bol. Bijna altijd werd dan een nög niet geheel 
rijpe, gesloten bol gekozen, en steeds werd deze aangevreten 
aan den top. Het doorboren van de harde schil kostte 
vrij wat arbeid. Door hoorbaar schaven met de harde kaken, 
met ononderbroken inspanning van de sterke kopspieren, 
steeds op hetzelfde punt van de schil, werd dan eerst een 
kleine opening in de bast verkregen, die vervolgens door 
*) De lieer J. Th. Oudemâns schroef mij indertijd, dat pastor Konow, behalve 
blad wespenkenner ook een goed literator, hem verzekerd had, dat Notonecta een 
uit het Hrieksch afgeleid manlijk woord is, te vergelijken met het eveneens uit 
het (irieksch afgeluide woord poeta. dat óók manlijk is. Behalve in Fokker’s naam¬ 
lijst, heb Ik echter steeds de schrijfwijze Notonecta glauca gevonden. 
