ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
317 
ik herhaaldelijk waarnam, kan toeval zijn geweest, doch 
het maakte op mij geheel den indruk van een bewuste 
handeling, die dan, door het daarbij gevorderd oriënteerings- 
vermogen, te merkwaardiger zou zijn als men let op het 
zeer beperkt gezichtsvermogen en de geringe ontwikkeling 
der hersenen bij een rups. Wellicht speelde nog eenig ander 
orgaan hierbij een rol. 
Een tweede merkwaardigheid vond ik in de waarneming 
dat de evenbedoelde rups haar woning zindelijk hield. 
Meermalen toch zag ik dat de rups haar uitwerpselen uit 
den zaadbol verwijderde. Men zag dan den kop uit de 
naar boven gerichte opening in den bol te voorschijn komen, 
met in de kaken het uitwerpsel, dat vervolgens over den 
rand der opening werd uitgeworpen. Of ook de andere 
rupsen zoo handelden, heb ik niet waargenomen, doch waar¬ 
schijnlijk lijkt het mij wel, omdat de uitgegeten bollen 
mij eveneens schoon bleken te zijn. 
Overleg behoeft men bij het dier wat deze zaak betreft 
niet te veronderstellen. Het komt mij voor, dat men ook 
hier aan een overgeërfde, mede zeker nuttige gewoonte mag 
denken. 
Mijn rupsen waren licht okerbruin, met in roestkleur op 
den rug de V-vormige teekening en stippen, als in de 
beschrijvingen vermeld. Zij zijn thans ter verpopping in 
den grond gekropen. 
’s-Gravenhage, 2 Augustus 1924. M. Caland. 
Acarologische Aantcekeningen LXXVIL 
Histiogaster corticalis Mich. 1885. Ik was in de 
gelegenheid eene Nympha 1 en een Ç, door den heer G. J. 
Besseling in de steelgroeve van een appel buitgemaakt, te 
bestudeeren. Aan de beschrijvingen kan het volgende toe¬ 
gevoegd worden. 
Nympha 1. Vertikaalharen zóó dicht bij elkander, dat 
de basaalringen te zamen een V vormen. Cervikaalhaartjes 
ongeveer op dezelfde hoogte als de pseudostigmatische 
organen. Deze zijn gebogen,, borstelvormig. Schildje als 
bij het $. 
