328 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN 
als femur tot tarsus) fijne haartjes zichtbaar ; deze zijn echter 
ventraal ingeplant, onder den membraneuzen rand van de 
zuignapplaat. 
Vidia lineata Oudms. 1917. 3 Nymphae 11 hypopiales 
werden in 1916 door den heer P. A. Mees te Arnhem op 
Mellinas arvensis buitgemaakt. Ik kreeg het preparaat ten 
geschenke met de wesp. die bij het preparaat bewaard was. 
Forcellinia Oudms. 1923. Aeg. Forcellinius, Totius 
latinitatis lexicon 1771 geeft verklaring van het woord „cecca” 
=Zecke. Het is mij gebleken, dat Tyroglyphus wasmantii 
MONIEZ 1892 een klauwtje draagt aan het einde der 
caruncula, evenals bij de soorten van de genera Calvolia 
OUDMS. 1911 {= Pontoppidania OUDMS. 1923), Froweinia 
Oudms. 1923, Pulle a Can. 1884 en Carpoglyphus Robin 
1860, weshalve ik het nieuwe genus, met genoemde soort 
als type, in de Carpoglyphidae OUDMS. 1923 plaats. 
Glycyphagus domesticus de Geer 1778. Het chi- 
tinestaafje (crista, rudimentair schildje) achter de twee 
vertikaalharen zet zich ook vóór die haren voort. Mijne 
afbeeldingen, gepubliceerd in Tij d s. N ed. D i erk. Vereen, 
s. 2. V. 8. t. 9. f. 28 en 33 zijn dus foutief. Men denke zich 
het chitinestaafje tot aan den voorrand van het idiosoma 
doorgetrokken. 
Chaetodactylus Rondani 1866 en Sennertia Oudms. 
1905. Toen ik in 1905 (in Ent. Ber. v. 2, n. 26, p. 21) 
het genus Sennertia voorstelde voor Trichotarsus- hypopi 
met één rugschild, had ik nog geen vermoeden van de bio¬ 
logische verschillen, die de volwassenen der bovengenoemde 
twee genera vertoonen. De Sennertia-soorten leven namelijk 
alle in nesten van Xylocopina , terwijl de Chaetodactylus- 
soorten in nesten van Megachilina ( Osniia , Anthidium, 
Megachile) en Adrenina (Andrena ) gevonden worden. 
Chaetodactylus claviger nov. spec. Nympha II 
hypopialis onderscheidt zich van de bekende osmiae DUFOUR, 
anthidii OUDMS. en reaiimuri OUDMS. door de langere en 
dikkere rugborstels en de 3 bijna even lange haren aan het 
distale einde van tarsus IV, benevens door min of meer 
knotsvormige haren op coxae I, terwijl deze bij de 3 boven¬ 
genoemden gewone, zeer fijne haartjes dragen. Verder 
