ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN 
329 
eindigen tarsi I, Il en III ventraal in een doorn-vormigen 
borstel. Op Os/tiia triconüs Latr., Monte Gargano, Apulië, 
G. Paganetti-Hummler, 1904, legit. J.D.Alfken, Bremen, 
donavit. 
Cerophagus bomborum Oudms. 1902. Deze in 
het Tijds. Ent. v. 46, 1903 p. 14, t. 2, f. 29, 30 beschreven 
en afgebeelde soort is dezelfde als de door DUJARDIN 1849 
in Ann. Sei. Nat. s. 3. Zool. v. 12. p. 263, 265, t. 11, f. 
14. beschreven en afgebeelde Hypopusgranulatus. Derhalve 
moet zij in het vervolg Cerophagus granulatus DUJ. 1849. 
genoemd worden. 
Genus Cerophagus Oudms. 1902. Door bovenstaande 
ontdekking kwam ik ertoe, die hypopi nader te onderzoeken, 
waarbij ik opmerkte, dat zij na aan Chaetodactylus ROND. 
1866 en Sennertia OUDMS. 1905 verwant zijn. Zij hebben 
daarmee gemeen o. a. de ronde, niet messcherpe, randen ; 
de keep aan den achterrand ; de inwendige donkerbruine 
chitinisatie aldaar. Zij verschillen er echter van door de 4 
gelijkgevormde pooten. 
Sennertia koptorthosomae Oudms. 1901. Nympha 
II hypopialis vond ik ook in het materiaal, dat Dr. W. ROEPKE 
medebracht uit het nest van Koptortlwsoma sp. uit Buitenzorg, 
Java, 1919. 
Sennertia sumatrensis nov. spec. Een aantal Nph. II 
hypopialis bezit ik, door Dr. W. ROEPKE buit gemaakt in het 
nest van Xylocopa sp., Medan, Deli, 1919. Of deze hypopus 
tot eene, en, zoo ja, tot welke der hieronder genoemde 
Sennertia- soorten behoort, is niet uit te maken. Zij is het 
naast verwant aan Sennertia alfkeni OUDMS. 1900, afgebeeld 
in Tijds. Ent. v. 43, t. 5, f. 18-20, onderscheidt zich daar¬ 
van door twee krachtige submediane borstels tusschen de 
voorste twee; het lichaam is meer ovaal; de uiterst kleine 
vertikaalborstels staan een eind van den voorrand af; het 
achterrugschild (notogastricum) is grooter; de steel der 
klauwen heeft geen „tweede klauw”; de klauwen zelf zijn 
kleiner; tarsi I, Il en III dragen dorsaal 2 lancetvormige 
haren. Ventraal: de haren zijn korter; die, welke op het 
proximale einde der epimera III staan (+ in het centrum van 
de ventrale zijde) zijn nog korter en knotsvormig; de zuig- 
