350 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
gaster Zett. gevangen, een soort, die zich bij het wijfje 
goed specifiek laat onderscheiden, doordat het eerste 
genitaalsegment aan de buikzijde breeder dan lang is 
en bovendien in de breedte ingedrukt. Ook bij een latere 
zending waren nog twee wijfjes aanwezig, terwijl ik zelf 
de soort indertijd in Oisterwijk ving, zonder deze toen als 
zoodanig herkend te hebben. Deze soort, gewoonlijk macro- 
pteer, komt echter soms brachypteer voor en ook van dezen 
vorm was een exemplaar voorhanden. Het komt geheel 
overeen met de beschrijving van REUTER, die eveneens 
door BUTLER wordt aangehaald en aldus luidt: „Hemielytris 
„brevissimis, basin segmenti dorsalis vix attingentibus, apice 
„singulatum rotundatis, alis nullis, pronoto subdepresso, 
„tuberculis humeralibus distinctis, sed vix elevatis”. 
Wegens de zeldzaamheid, geef ik hier nog alle tot nu 
toe uit ons land bekende vondsten op. Veenendaal VI 1915, 
1 cf (MC. GILL.); Oisterwijk IV 1914, 1 9 (MC. GlLL.); 
Naardermeer 6 V 1924, 2 9$; 14 X 1924, 1 9 (NaardeR- 
MEER-COMITÉ); al deze exemplaren macropteer. Naardermeer 
12 VIII 1924, 1 9 brachypteer (Naard.-Com.) ƒ. n. var. 
Dan bestaat nog de oude opgaaf van SNELLEN VAN 
VOLLENHOVEN: Wassenaar (H. W. DE GRAAF). 
Wanneer wij nu, uitgaande van het feit, dat gewoonlijk 
macroptere soorten van het genus Gerris soms brachyptere 
specimina voortbrengen, dan blijkt daarbij, dat de aard 
van dit brachypterisme niet willekeurig is, maar dat de 
lengte van het hemielytron aan een norm gebonden is. 
Wel vindt men soms meerdere graden van verkorting, 
maar deze blijken uitzonderingen, al is er nog niet voldoende 
naar gezocht en vormen deze op hun beurt weer normen. Men 
krijgt den indruk, dat er verschillende stadiën van brachy¬ 
pterisme zijn, die ieder op zichzelf wel kleine variaties toe¬ 
laten, maar niet continu door tusschenstadiën met een 
volgenden norm verbonden zijn. Ofschoon op het eerste 
gezicht de uitlating van BUTLER over lacustris, zie p. 11^ 
daarmede in tegenspraak lijkt, waar hij zegt: „the hemielytra 
„extend to various distances”, blijkt uit hetgeen hij verder 
zegt, dat deze variaties zich over nauwelijks iets meer dan 
een tergietlengte uitstrekken. Hij vindt het dan ook 
