358 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN 
oogen ; bij de wijfjes is bovendien het voorste gedeelte 
van de zaagscheede van dezelfde kleur. De pooten zijn 
bij de wijfjes rood, met gedeeltelijk zwarte coxae; bij het 
mannetje zijn zij zwart geteekend. Het uitsteeksel van het 
laatste rugsegment bij de wijfjes is in het midden versmald, 
de rand er van is gezaagd ; de legboor is ongeveer zoo 
lang als het geheele lichaam. Volgens Enslin, „Die 
Tenthredinoidea Mitteleuropas”, leeft de larve vooral in den 
groven den, Pinus sylvestris L., maar toch ook in de zilver- 
spar, Abies alba Mill, en de fijnspar, Picea excelsa Lmk. 
De soort is over geheel Europa verspreid en meestal 
algemeen. 
2. Een afwijkend exemplaar van Paururus juvenciis L., 
Ç, Pannerden, October 1915, ontving ik van den heer 
C. WlLLEMSE. In plaats van metaalkleurig zwartblauw, is 
het geheele lichaam donker roodbruin met zeer zwakken, 
blauwachtigen glans, ook de sprieten ; alleen het eerste 
achterlijfssegment zou men blauw kunnen noemen. De 
pooten zijn bruingeel; de vleugels zeer zwak geel getint, 
de vleugeladeren, met inbegrip van het stigma, geel. Wij 
hebben hier dus te doen of met een „forma rufina”, of met 
een exemplaar, dat onuitgekleurd uit het hout gehaald is; 
deze laatste veronderstelling lijkt mij, in verband met den 
datum van het etiket, niet geheel verwerpelijk. 
3. Een „forma rufina” is ook wel het vrouwelijk 
exemplaar van een Tiphia , dat ik 6.8.1919 te Leersum op 
bloeienden Daiicus Carota L. (den gelen wortel) ving. Het 
lichaam is niet diep zwart, doch eerder pekbruin ; de pooten 
en de sprieten zijn bruingeel, de vleugels nauwelijks getint, 
de vleugeladeren (het stigma incluis) zeer bleek. Vooral 
de omstandigheid, dat de zijden van het metanotum van 
boven af slechts halverwege schuin gestreept zijn, doet 
het er mij voor houden, dat het exemplaar behoort tot 
Tiphia ruficornis Lep. 
4. Met een geval van melanisme hebben we daarentegen 
mijns inziens te doen bij een manlijk ex. van het genus 
Trichiosoma. Zooals bekend is, behooren de mannetjes 
van de genera Cimbex en Trichiosoma tot de moeilijkst 
te bepalen insecten. Men dient dus bij zijn oordeel de 
grootst mogelijke reserve in acht te nemen; hetwelk ik bij 
